مجموعه مقالات و گفتارها پیرامون حضرت مهدی به انضمام ۳۰ کلمه نورانی‌ نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

مجموعه مقالات و گفتارها پیرامون حضرت مهدی به انضمام ۳۰ کلمه نورانی‌ - نسخه متنی

رضا استادی، ابوطالب تجلیل تبریزی، محمدتقی تستری، جعفر سبحانی، ملاعلی غروی علیاری، ابوالحسن مولانا، حسن حسن زاده آملی؛ تهیه و تنظیم: مسجد انگجی تبریز

نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید

ترجمه: عبدالله بن عمر گويد كه شنيدم حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: " اگر از عمر دنيا نماند مگر يكروز، خداوند آن روز را آنقدر طولاني گرداند تا مردى از ذريه من قيام كند كه روى زمين را با عدل پر ميكند همچنانچه از ظلم وجور پر شده باشد چنانكه از جدم رسول الله (صلى الله عليه وآله و سلم) شنيدم ". 17) د - " كمال الدين " باسناده عن عبدالرحمن بن سليط قال: قال الحسين بن على (عليه السلام): " منا اثنا عشر مهدويا اولهم امير المؤمنين على بن ابي طالب واخرهم التاسع من ولدى وهو الامام القائم بالحق، يحيى الله به الارض بعد موتها ويظهر به دين الحق على الدين كله ولو كره المشركون. له غيبة يرتد فيها اقوام و يثبت على الدين فيها اخرون فيودون ويقال لهم متى هذا الوعد ان كنتم صادقين اما ان الصابر في غيبة على الاذى والتكذيب بمنزلة المجاهد بالسيف بين يدى رسول الله (صلى الله عليه وآله) ". ترجمه: حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: " از ماست دوازده نفر مهدى (هدايت كننده) كه اولين آنها امير المؤمنين و آخرينشان نهمين پسر من مى باشد كه اوست قائم بر حق، خداوند به دست أو زمين را بعد از مردن زنده كرده وحق را بر تمامى اديان باطله غالب مى گرداند با اينكه مشركين كراهت دارند. براى أو غيبتى است كه عده أي مرتد وعده أي ثابت قدم (در دين) مى مانند وبه آنها گفته مى شود كه اين وعده كى جامه عمل خواهد پوشيد ؟ آگاه باش هر كه در آنزمان بر اذيت و تكذيب دشمنان صبر كند مانند كسى باشد كه پيش روى رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) جهاد نموده باشد ". احادث مرويه از حضرت على بن الحسين (عليه السلام) 18) الف - " كمال الدين " باسناده عن سعيد بن جبير عن على بن الحسين

/ 257