• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
عضویت در خبرنامه
 
 
 
 
 
 
تنها در همین کتاب :
 
 
 
دائرة المعارف بزرگ اسلامی ج01 (آب - آل داوود) [منبع الکترونیکی]

آستارا (شهرستان)
جلد: 1
نويسنده: منوچهر ستوده     
شماره مقاله:197

آسْتارا، شهرستاني در غرب درياي خزر و در شمالي‎ترين نقطة استان گيلان که مرکز آن آستارا است. آستارا به موجب قانون تقسيمات کشوري سال 1316ش بخش شهرستان اردبيل بود، در مهر 1337ش تابع آذربايجان شرقي شد و از خرداد 1339ش جزو استان گيلان گرديد. جمعيت آن براساس سرشماري 1355ش، 35945 نفر بوده و زبق برآورد 1363ش به 43864 نفر رسيده است.
آستارا از غرب به درياي خزر، از شمال به ارّان، از شرق به شهرستان اردبيل و از جنوب به منطق? طالش‎نشين گرگان رود محدود است. اين شهرستان فقط يک دهستان مرکزي دارد و بيشتر آباديهاي بزرگ و کوچک آن در کنار شاخه‎هاي سمت راست رودخانة آستارا جاي دارند. اين بخش به نوشتة فرهنگ آباديهاي کشور (براساس سرشماري 1355ش، 8/4) داراي 58 آبادي و 21795 تن جمعيت است، اما فرهنگ اجتماعي جهادسازندگي (1363ش) تعداد آباديهاي آن را 80 آورده و نام آنها را نيز ياد کرده است. زبان اصلي اهالي ترکي و احياناً طالشي است. مساحت اين شهرستان 334 کمـ 2 تراکم نسبي جمعيت آن 6/107 (سرشماري 1355ش) و براساس برآورد 1363ش، 3/131 است. اين شهرستان شامل دشت و کوهستان است که دشت و دوسوم دامنة کوهستاني جنگلي و يک‎سوم بالاي آن خاس‎کوه يا کوه بي‎درخت است. هواي دشت در تابستان گرم و مرطوب و در زمستان ملايم، و هواي کوهستان در تابستان و زمستان سرد است. محصولات آن غلّات، حبوبات، برنج و فرآورده‎هاي دامي است. در شهرستان 3 درمانگاه، 71 دبستان، 12 مدرسة راهنمايي، 2 دبيرستان و يک مدرسة حرفه‎اي و فني است. از اماکن تاريخي آستارا مي‎توان اينها را نام برد: 1. بقعة شيخ‎تاج‎الدّين محمود خيوي در لمير محلة آستارا که بر روي سنگ قبر آن تاريخ 732ق حک شده است؛ 2. قلعة شيندان که تاريخ بناي آن احتمالاً مربوط به قبل از اسلام است؛ 3. قبرستان قديمي و نه‎بين، بالاي دهکدة حيران بر سر راه فرعي نمين؛ 4. قبرستان قديمي دهکدة گنج‎کشي از آباديهاي نزديک حيران؛ 5. بقعة پير قطب‎الدين نزديک دهکدة باغچه‎سرا؛ 6. بقعة سيّدابراهيم و سيّدقاسم پسران امام‎موسي‎کاظم(ع) در دهکدة کان رود.

مآخذ: نکـ آستارا، شهر.
منوچهر ستوده