احكام و آداب حج (فارسي) نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

احكام و آداب حج (فارسي) - نسخه متنی

محمد رضا گلپایگانی

نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید


مسأله 47 - اگر به كسى گفته شود " به حج برو، و نفقه تو و عيالت
بر عهده من " حج بر او واجب، و كفايت از حجة الاسلام مىكند،
و اگر مقدار خاصى معين شده، و گفته شود " با اين مال به حج برو "،
چنانچه مال، كافى براى مؤونه حج باشد، و يا به مقدارى است كه
به ضميمه اموال خود شخص استطاعت حاصل مىشود، حج بر او
واجب، و كافى از حجة الاسلام است.



مسأله 48 - اقوى آن است كه دين، مانع از استطاعت بذليه
است، به شرطى كه دين حال باشد، و طلبكاران تقاضاى طلب را
داشته باشند، و بدون رفتن به حج قادر به پرداخت باشد. ولى
چنانچه دين مدت دار است، يا مهلت داده مىشود، و يا مىداند اگر
به حج هم نرود قادر به تحصيل ورد دين نيست، قبول بذل و رفتن به
حج واجب است.



مسأله 49 - در استطاعت بذليه رجوع به كفايت شرط نيست.



مسأله 50 - اگر كسى مالى به شخصى ببخشد، كه به حج برود،
و يا اگر خواست به حج برود، و يا او را مخير بين حج و غير حج
كند، قبول بر او واجب است، و حج بر او مستقر مىشود. اما
اگر مالى به مقدار مؤونه حج به او داده شود، و ذكرى از حج تعيينا يا
تخييرا به ميان نيايد، قبول واجب نيست.



31


/ 530