سيرى كوتاه در سيره حضرت فاطمه (س)
سيره
حضرت فاطمه (س)
حضرت
فاطمه زهرا (س) عاشق عبادت خداوند بودند.
حضرت
فاطمه زهرا (س) عاشق عبادت خداوند بودند. آن بانو قسمتى از شب را به عبادت و
راز و نياز با خدا مشغول مى شد. آن قدر نمازهاى شب او طولانى مى شد و بر روى
پاهايش مى ايستاد كه پاهايش ورم مى كرد. حضرت زهرا (س) در نيايشهاى
خود، دعا براى همسايگان و التماس دعا کنندگان و ... را بر دعاى
خود و نزديکانش مقدم مى داشتند.
زندگانى
خانوادگى آن حضرت، با كمال توافق و مهربانى توأم بود.
كار
بيرون از منزل به عهده على (ع) و كار داخل منزل به عهده حضرت زهرا (س) بود
پس
از مدتى، فضّه را نيز به عنوان خدمتكار به جمع خود پذيرفتند و كارهاى خانه بين آن
دو نفر تقسيم شد؛ البته، اين گونه نبود که کارهاى سخت با فضّه باشد.
در
روايات آمده است که حضرت فاطمه (س) آن قدر سنگ آسياب را چرخانده بودند
که دستهايشان پينه داشت.
بنا
به سفارش پيامبر (ص)، حضرت زهرا (س) هيچگاه در خانه، از شوهر خود تقاضايى نكردند،
و همواره در سختيها و ناملايمات صبر و بردبارى پيشه مىكردند، و هرگز از سختيهاى
زندگى گله و شكايتى ابراز نداشتند.
سيره
نگاران حضرت زهرا (س) را به علم و زهد و صداقت و سخاوت و ساده زيستى و
شجاعت و صراحت لهجه ستوده اند.
در
همه منابع سخن از محبت فراوان پيامبر اکرم (ص) به آن بانوست؛ به گونه اى
که هر گاه از سفر مى آمدند، پيش از ديدار هر کس، به ديدار
حضرت زهرا (س) مى شتافتند.
پيامبر
اکرم (ص)، کمى پيش از رحلت خود، به حضرت زهرا مژده دادند که اولين
کسى که از خانواده ام به من ملحق مى شود، اوست و حضرت زهرا (س) با شنيدن
اين خبر، لبخند بر لبهايشان نشست.