بیشترتوضیحاتافزودن یادداشت جدید صفحهى 12 يا ظرفى باشد كه در آن بول كنند داخل نمىشويم «1». مؤلف: در اين باب در باره صفت ملائكه رواياتى بيرون از حد شمار وارد شده، كه يا مربوط به معاد است، و يا مربوط به معراج رسول خدا (ص)، و يا در ابواب متفرقه ديگر، و آنچه ما به عنوان نمونه در اين جا آورديم كافى است. و در عيون در باب روايات جامعى كه از حضرت رضا (ع) نقل شده، به سند خود از آن جناب (ع) نقل كرده، كه فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: قرآن را با صوت خوش بخوانيد، كه صوت خوش به زيبايى قرآن مىافزايد، آن گاه اين جمله را قرائت كردند:" يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ" «2». و در توحيد به سند خود از زراره، از عبد اللَّه بن سليمان، از امام صادق (ع) روايت كرده كه گفت: شنيدم آن جناب مىفرمود: قضا و قدر دو تا از مخلوقات خدايند، و خدا هر چه بخواهد در خلق مىافزايد «3». و در مجمع البيان در ذيل جمله" يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ" گفته: از ابو هريره از رسول خدا (ص) روايت شده كه فرمود: زيادى در خلقت، روى زيبا و صوت خوب و شعر خوب است «4». مؤلف: روايات سهگانه اخير از باب جرى و تطبيق كلى بر مصداق است. گفتارى در باره ملائكه [(اوصاف چهار گانه ملائكه در قرآن و حديث)] در قرآن كريم مكرر كلمه ملائكه ذكر شده ولى نام هيچ يك از آنان را نبرده مگر جبرئيل و ميكائيل را و بقيه ملائكه را با ذكر اوصافشان ياد كرده، مانند: ملك الموت و كرام الكاتبين و سفرة الكرام البرره و رقيب و عتيد و غير اينها. و از صفات و اعمال ملائكه كه در كلام خدا و در احاديث سابق ذكر شدهاند، يكى اين است كه ملائكه موجوداتى هستند شريف و مكرم، كه واسطههايى بين خداى تعالى و اين عالم محسوس هستند، به طورى كه هيچ حادثهاى از حوادث و هيچ واقعهاى مهم و يا غير مهم _______________ (1) خصال صدوق، ص 138، ح 155. (2) عيون اخبار الرضا، ج 2، ص 69، ح 322، ط قم. (3) توحيد صدوق، باب 60، القضا و القدر، ص 364، ح 1، ط انتشارات اسلامى. (4) مجمع البيان، ج 8، ص 400.
لطفا منتظر باشید ...
