ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 116


جمله" قالَ يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِما غَفَرَ لِي رَبِّي وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ" استينافى است، و مانند جمله قبلى‏اش به منزله جوابى است از سؤال تقديرى، گويا شخصى پرسيده بعد از آنكه رسولان را تاييد كرد، چه شد؟ در پاسخ فرموده:" قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ" دوباره پرسيده: بعد از آن چه شد؟ در جواب فرموده:" قالَ يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ ..." و اين سخن را بدان جهت گفته كه خواسته است همان طور كه در حال حيات مردم را نصيحت مى‏كرده، در حال مرگ نيز نصيحت و خيرخواهى كند.


كلمه" ما" در جمله" بِما غَفَرَ لِي رَبِّي" مصدريه است، كه فعل" غفر" را مبدل به مصدر مى‏كند، و معنايش چنين مى‏شود:" يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بغفران ربى اياى- اى كاش قوم من مى‏دانستند آمرزش پروردگار من مرا" و جمله" و جعلنى" عطف است بر جمله" غفر" و معنايش اين است كه:" اى كاش به آمرزش خدا مرا، و به اينكه از مكرمينم قرار داد، علم پيدا مى‏كردند"


[مراد استعمال وصف" مكرم- اكرام شده" در آيات قرآن‏]


و موهبت اكرام هر چند دامنه‏اش وسيع است كه شامل حال بسيارى از مردم مى‏شود، مانند: اكرام به نعمت، كه در آيه" فَأَمَّا الْإِنْسانُ إِذا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ" «1» آمده و نيز اكرام به قرب خدا كه در آيه" إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ" «2» آمده، چون كرامت داشتن عبد نزد خدا، خود اكرامى است از خدا نسبت به او.


و ليكن با اين حال بنده‏اى كه برخوردار از نعمت‏هاى خدا است، و يا نزد خدا محترم است، جزو مكرمين شمرده نمى‏شود، يعنى كلمه" مكرمين" به طور اطلاق در باره او به كار نمى‏رود، تنها اين كلمه على الاطلاق در باره دو طائفه از خلايق خدا به كار مى‏رود: يكى ملائكه كه در آيه" بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ" «3» به كار رفته، و ديگرى در افرادى از مؤمنينى كه ايمان‏شان كامل بوده باشد، حال چه اينكه از مخلصين- به كسره لام- باشند، كه در آيه" أُولئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ" «4» نامشان آمده، و يا از مخلصين- به فتحه لام- باشند كه در آيه" إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ... وَ هُمْ مُكْرَمُونَ" «5» ذكر خيرشان شده.


_______________


(1) در نتيجه انسان چنين است كه: وقتى پروردگارش امتحانش كرد و او را اكرام نمود و نعمتش داد مى‏گويد پروردگارم اكرامم كرد. سوره فجر، آيه 15.


(2) به درستى گرامى‏ترين شما نزد خدا با تقوى‏ترين شماست. سوره حجرات، آيه 13.


(3) بلكه بندگان مقرب خدا هستند كه هرگز پيش از امر خدا كارى نخواهند كرد و هر چه كنند به فرمان او كنند. سوره انبياء، آيه 26 و 27.


(4) اينان در بهشت‏هايى مكرمند. سوره معارج، آيه 35.


(5) جز بندگان پاك خدا ... و آنان محترمند. سوره صافات، آيه 40 و 42.


/ 614