ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 119


" وَ إِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ" لفظ" ان" در اينجا حرف نفى است. و كلمه" كل" مبتدا و تنوينش عوض از مضاف اليه است. و كلمه" لما" به معناى" الا" است. و كلمه" جميع" به معناى مجموع است. و" لدينا" ظرفى است متعلق به همان مجموع. و كلمه" محضرون" خبرى است بعد از خبر، كه همان جميع باشد. بعضى «1» هم احتمال داده‏اند صفت جميع باشد.


به هر حال معنا اين است كه:" بدون استثناء همه‏شان دسته جمعى در روز قيامت براى حساب و جزا نزد ما حاضر خواهند شد. بنا بر اين آيه شريفه در معناى آيه" ذلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَهُ النَّاسُ وَ ذلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ" «2» مى‏باشد.


بحث روايتى [(رواياتى در باره داستان فرستادگان عيسى (ع) و مؤمنى كه مردم را به پيروى آن رسولان دعوت كرد و ...)]


در مجمع البيان مى‏گويد: نقل مى‏كنند كه عيسى (ع) دو نفر از حواريين را به عنوان رسول به شهر انطاكيه گسيل داشت، اين دو نفر وقتى به نزديكى‏هاى شهر رسيدند، پير مردى را ديدند كه چند گوسفند خود را مى‏چرانيد، و اين پير مرد همان حبيب صاحب داستان سوره" يس" است- رسولان عيسى (ع) بر او سلام كردند، پير مرد از آن دو پرسيد: شما كى هستيد؟ گفتند: ما رسولان عيساييم، آمده‏ايم شما اهل شهر را دعوت كنيم به اينكه از پرستش بت‏ها دست برداشته، خداى رحمان را بپرستيد.


پير مرد پرسيد آيا با شما معجزه‏اى هم هست؟ گفتند: آرى ما بيماران را شفا مى‏دهيم، و كورى و برص را بهبودى مى‏بخشيم، پير مرد گفت: من پسرى دارم كه سالها بسترى و مريض است، رسولان گفتند: ما را به منزلت نزد او ببر، تا از حال او مطلع شويم، پير مرد رسولان را به خانه برد. رسولان دست بر بدن او كشيدند، در دم شفا يافته به اذن خدا در حالى كه صحيح و سالم بود از بستر برخاست، اين خبر در شهر پيچيد، و خداوند به دست آن دو جمع كثيرى از بيماران را شفا داد.


مردم انطاكيه پادشاهى داشتند كه بت مى‏پرستيد، چون خبر رسولان به گوش او رسيد


_______________


(1) تفسير فخر رازى، ج 26، ص 65.


(2) آن روز، روزى است كه مردم در آن جمع خواهند شد. و آن روزى است مشهود. سوره هود، آيه 103.


/ 614