بیشترتوضیحاتافزودن یادداشت جدید صفحهى 144 آنان منتظر جز يك صيحه نيستند صيحهاى كه ايشان را بگيرد در حالى كه سرگرم مخاصمه باشند (49). صيحهاى كه وقتى رسيد ديگر اينان نه مىتوانند سفارشى كنند و نه به اهل خود برگردند (50). بعد از آن صيحه بار ديگر در صور دميده مىشود، ناگهان همه از قبرها به سوى پروردگارشان مىشتابند (51). در حالى كه مىگويند:" واويلا چه كسى ما را از اين خوابگاهمان برانگيخت؟ اين همان وعدهاى است كه خداى مهربان (به توسط انبيايش) به ما مىداد و (معلوم شد) انبياى او راست مىگفتهاند (52). آن نفخه هم به جز يك صيحه نيست كه ناگهان همگى نزد ما حاضر مىشوند (53). امروز به هيچ وجه احدى ستم نمىشود و جزايى به شما داده نمىشود مگر خود آن اعمالى كه مىكرديد (54). به درستى كه اهل بهشت امروز در ناز و نعمت هستند و از هر فكر ديگر فارغند (55). هم خود و هم همسرانشان در زير سايه بر كرسىها تكيه مىزنند (56). و ميوهاى در آنجا در اختيار دارند و هر چه بخواهند در اختيارشان قرار مىگيرد (57). در آن روز به عنوان پيام از پروردگار مهربان به ايشان ابلاغ سلام مىشود (58). و در جمع مردم گفته مىشود: هان اى مجرمين از ساير مردم جدا شويد (59). مگر با شما عهد نسبتم و نگفتم اى فرزندان آدم شيطان را اطاعت مكنيد كه او براى شما دشمنى آشكار است (60). و مگر نگفتم كه مرا بپرستيد كه صراط مستقيم تنها همين است (61). و مگر اين شيطان نبود كه گروههاى بسيارى از شما را گمراه كرد آيا هنوز هم به هوش نمىآييد (62). (همه اين هشدارها را به شما داديم و نپذيرفتيد) اينك اين جهنمى است كه همواره وعدهاش به شما داده مىشد (63). بچشيد امروز سوزش آن را به كيفر كفرى كه مىورزيديد (64). امروز مهر بر دهانشان مىزنيم و دستهايشان با ما سخن مىگويد و پاهايشان به آنچه همواره مىكردند شهادت مىدهد (65). بيان آيات بعد از آنكه از تفصيل و شرح آيتهاى توحيد كه اجمالش را در اول گفتار آورده بود