ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 156


مؤلف: در بعضى از روايات آمده كه: خداى سبحان براى اهل محشر تجلى مى‏كند، به جلوه‏اى كه آنان را از غير به خود مشغول مى‏سازد مادامى كه آن تجلى هست به هيچ چيز ديگر توجه ندارند. و مراد از اين تجلى برطرف شدن همه حجابهايى است كه بين آنان و آفريدگارشان وجود داشت، نه اينكه مراد ديدن به چشم باشد، چون ديدن به چشم تنها از راه مقارنه جهات و ابعاد صورت مى‏گيرد، و خداى تعالى در جهت قرار ندارد و چنين چيزى در حق خداى تعالى محال است.


در كتاب اعتقادات صدوق از امام (ع) روايت كرده كه فرمود: هر كس گوش به سخن كسى بدهد، به همين مقدار او را پرستيده اگر گوينده از خدا بگويد شنونده خدا را پرستيده و اگر از ابليس بگويد ابليس را پرستيده «1».


و در كافى به سند خود از محمد بن سالم از امام ابى جعفر (ع) روايت كرده كه در ضمن حديثى فرمود: اينكه در روز قيامت اعضاى بدن عليه آدمى شهادت مى‏دهد، مربوط به آدم مؤمن نيست، بلكه اين راجع به كسانى است كه: عذاب خدا بر آنان حتمى شده باشد، و اما مؤمن نامه عملش را به دست راستش مى‏دهند، هم چنان كه خداى تعالى فرمود:


" فَمَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولئِكَ يَقْرَؤُنَ كِتابَهُمْ وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا- پس آن كسى كه نامه‏اش را به دست راستش دهد، اينگونه اشخاص خود كتاب خويشتن را مى‏خوانند، و ذره‏اى ظلم نمى‏شوند" «2».


و در تفسير عياشى از مسعدة بن صدقه از امام صادق از جدش (ع) روايت كرده كه فرمود: امير المؤمنين در آن خطبه‏اش كه راجع به اوصاف قيامت است، فرمود:


خداوند بر دهنها مهر مى‏زند و ديگر كسى نمى‏تواند سخنى بگويد، بلكه به جاى زبان دستها سخن مى‏گويند، و پاها شهادت مى‏دهند، و پوست بدنها به زبان مى‏آيند، و به آنچه كرده‏اند ناطق مى‏شوند، پس نمى‏توانند هيچ جريانى را از خدا كتمان كنند «3».


مؤلف: و در اين معنا رواياتى ديگر هست، كه- ان شاء اللَّه تعالى- بعضى از آنها را در تفسير سوره" حم سجده" آيه 20 نقل مى‏كنيم، و بعضى ديگر از آنها را در تفسير آيه" إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا" «4» نقل كرديم.


_______________


(1) اعتقادات صدوق،


(2) كافى، ج 2، ص 32. آخر حديث.


(3) تفسير عياشى، ج 1، ص 242، ح 133.


(4) سوره اسراء، آيه 36.


/ 614