ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 197


پيشرفت آن هستند، هم چنان كه از آيه" فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ كافِرُونَ" «1» نيز همين معنا استفاده مى‏شود.


[مراد از" الَّذِينَ ظَلَمُوا"،" ازواج" و" ما كانُوا يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ" در آيه:" احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا ..."]


و تعبير به ماضى در كلمه" ظلموا" وصف را افاده مى‏كند و منظور از آن كسانى است كه داراى صفت ظلم هستند، نه كسانى كه- و لو يك بار- مرتكب ظلم شده باشند، هم چنان كه اگر كسى بپرسد: فلانى در زندگى‏اش چه كرد؟ و شما در پاسخ بگويى ظلم كرد. اين پاسخ شما هر چند فعل ماضى است، ولى فايده وصف را مى‏دهد و در كلام خداى تعالى از اينگونه تعبيرها بسيار است، مانند آيه" وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً" «2» و آيه" وَ سِيقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى‏ جَهَنَّمَ زُمَراً" «3» و آيه" لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى‏ وَ زِيادَةٌ" «4» (كه در آيه اول كلمه" اتقوا" و در دومى كلمه" كفروا" و در سومى كلمه" احسنوا" هر سه فعل ماضى است، ولى معناى وصف را افاده مى‏كند، و منظور كسانى است كه داراى صفت تقوى و يا كفر و يا احسان هستند، نه كسانى كه يك بار و دو بار تقوى يا كفر و يا احسان از ايشان سرزده باشد).


ظاهر از جمله" و ازواجهم" اين است كه مراد از" ازواج" قرين‏هاى شيطانى ايشان باشد، چون به حكم آيه" وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ... حَتَّى إِذا جاءَنا قالَ يا لَيْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ" «5» كسانى كه از ياد خدا اعراض مى‏كنند قرينى از شيطان دارند.


بعضى «6» از مفسرين گفته‏اند:" مراد از" ازواج" اشباه و نظائر ايشان است، مى‏خواهد بفرمايد: هر كسى با نظير خود محشور مى‏شود، اشخاص زناكار، با زناكاران، و اشخاص‏


_______________


(1) پس منادى‏اى در بين آنان ندا داد كه لعنت خدا بر ستمكاران، آنان كه از راه خدا جلوگيرى مى‏كردند و آن را منحرف مى‏خواستند و به آخرت كافر بودند. سوره اعراف، آيه 44 و 45.


(2) كسانى كه بخاطر پروردگارشان تقوا پيشه مى‏كنند گروه گروه به سوى جنت سوق داده مى‏شوند. سوره زمر، آيه 73.


(3) كسانى كه كفر ورزيدند گروه گروه به سوى جهنم سوق داده شدند. سوره زمر، آيه 71.


(4) كسانى كه خوبى كردند، پاداش خوب و زيادتر از اعمال خوبشان دارند. سوره يونس، آيه 26.


(5) و كسى كه از ياد خداى رحمان اعراض كند شيطانى بر او بگماريم كه همواره همنشين او باشد ... تا آنكه نزد ما آيد، آن وقت مى‏گويد: اى كاش بين من و تو به قدر فاصله مغرب و مشرق فاصله بود كه چه بد قرينى بودى. سوره زخرف، آيه 36 و 38.


(6) مجمع البيان، ج 8، ص 441.


/ 614