ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 203


ولى ممكن است هر يك از اين دو طايفه به خاطر كارهايى كه شخص خودشان كردند، و آن طايفه ديگر در آن كارها دخالتى نداشته، عذابهاى گوناگون ديگرى داشته باشند، هم چنان كه آيه شريفه" وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ" «1» و آيه شريفه" رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ قالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَ لكِنْ لا تَعْلَمُونَ" «2» بر اين معنا دلالتى روشن دارند.


و جمله" إِنَّا كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ" تحقق عذاب را تاكيد مى‏كند. و مراد از" مجرمين" همان مشركين هستند، به دليل جمله بعدى كه مى‏فرمايد:" إِنَّهُمْ كانُوا إِذا قِيلَ لَهُمْ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ" يعنى اينان وقتى دين توحيد به ايشان عرضه مى‏شود كه بدان ايمان بياورند و يا كلمه اخلاص به ايشان عرضه مى‏شود كه آن را بگويند از گفتن آن استكبار مى‏ورزند، و بر استكبار خود پافشارى هم مى‏كنند.


" وَ يَقُولُونَ أَ إِنَّا لَتارِكُوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ" مى‏گويند آيا خدايان خود را به خاطر مردى شاعر و ديوانه رها كنيم؟ اين كلام ايشان در حقيقت انكارى است نسبت به رسالت پيامبر (ص) بعد از آن استكبارى كه از پذيرفتن توحيد ورزيدند و آن را انكار كردند. و جمله بعدى كه مى‏فرمايد:


" بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ" رد كلام ايشان است كه مى‏گفتند:" لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ" آن جناب شاعر است و مجنون، و كتاب او شعر است و از سخنان در حال جنون. خداوند اين گفتار مشركين را رد كرده و مى‏فرمايد: بلكه آنچه او آورده حق است، و در آن رسالت رسولان سابق تصديق شده، پس مانند شعر و سخنان مجانين باطل نيست، و چيز تازه‏اى هم نيست، بلكه قبل از او هزاران نفر مانند او به اين رسالت مامور شده بودند.


" إِنَّكُمْ لَذائِقُوا الْعَذابِ الْأَلِيمِ" در اين جمله ايشان را به خاطر استكبارى كه كردند، و به حق نسبت باطل دادند، تهديد فرموده.


" وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ" يعنى و در جزايى كه خواهيد ديد، هيچ ظلمى وجود ندارد، براى اينكه عين اعمال شما به شما برمى‏گردد.


_______________


(1) به طور مسلم و به يقين هم بار گناهان خود را به دوش مى‏كشند و هم بار گناهانى ديگر با بار گناهان خود. سوره عنكبوت، آيه 13.


(2) تابعين گفتند پروردگارا، اين متبوعين ما را گمراه كردند، پس عذابى دو چندان از آتش به ايشان بده، فرمود: هر دو طايفه عذابى دو چندان دارند، ولى نمى‏دانند. سوره اعراف، آيه 38.


/ 614