ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 214


برد. از مالش كه از چه راهى كسب كرد و در چه راهى خرج كرد. و از محبت ما اهل بيت «1».


مؤلف: نظير اين روايت را صاحب كتاب علل نيز آورده «2».


و در نهج البلاغه است كه: اى مردم! از خدا در باره بندگان و بلادش بترسيد كه شما حتى از قطعه قطعه‏هاى زمين و از چارپايان بازخواست خواهيد شد «3».


و در الدر المنثور است كه: بخارى (در تاريخ خود)، ترمذى، دارمى، ابن جرير، ابن منذر، ابن ابى حاتم، حاكم و ابن مردويه همگى از انس روايت كرده‏اند كه گفت: رسول خدا (ص) فرمود:" هيچ دعوت كننده‏اى به هيچ عملى دعوت نمى‏كند مگر آنكه روز قيامت او را نگه مى‏دارند در حالى كه كار او هم به وى چسبيده و ملازم اوست و از او جدا نمى‏شود هر چند كه مردى مرد ديگر را دعوت كرده باشد، كه همه بايد بايستند تا به سؤالات پاسخ گويند. آن گاه اين آيه را قراءت فرمود:" وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ" «4».


و در روضه كافى به سند خود از محمد بن اسحاق مدنى از ابى جعفر (ع) از رسول خدا (ص) روايت آورده كه در ضمن حديثى فرمود: اما اين آيه كه مى‏فرمايد:" أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ" معنايش اين است كه: رزقى دارند كه نزد خدام بهشت معلوم است، و آن رزق را از براى اولياى خدا حاضر مى‏كنند، قبل از آنكه اولياى خدا درخواست آن را كرده باشند. و اما آيه" فَواكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ" معنايش اين است كه اهل بهشت ميل به هيچ چيز پيدا نمى‏كنند مگر آنكه به احترام برايشان حاضر مى‏سازند «5».


و در تفسير قمى در روايت ابى الجارود، از حضرت ابى جعفر (ع) در تفسير آيه" فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَواءِ الْجَحِيمِ" آمده كه فرمود: يعنى در وسط جهنم «6».


و نيز در همان كتاب در ذيل آيه" أَ فَما نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ..." به سند خود از پدرش از على بن مهزيار و حسين بن محبوب، از نضر بن سويد از درست، از ابى بصير، از حضرت ابى جعفر (ع) روايت آورده كه فرمود: وقتى اهل بهشت داخل بهشت مى‏شوند، و اهل جهنم به آتش درمى‏آيند، مرگ را به صورت گوسفندى مى‏آورند و بين بهشت و دوزخ سرمى‏برند و


_______________


(1) خصال صدوق، ج 1، ص 253.


(2) علل الشرائع.


(3) نهج البلاغه فيض، خطبه 166، ص 544.


(4) الدر المنثور، ج 5، ص 273.


(5) روضه كافى، ج 8، ص 82، ح 69.


(6) تفسير قمى، ج 2، ص 223.


/ 614