ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 215


مى‏گويند ديگر براى احدى مرگ نيست و هر كس تا ابد در جاى خود هست، در اين هنگام اهل بهشت مى‏گويند:" آيا ديگر ما نمى‏ميريم، مرگ ما همان مرگ اول بود؟ و آيا ما عذاب نمى‏شويم؟ راستى اين چه رستگارى عظيمى است و براى چنين مقامى شايسته است كه تلاشگران تلاش كنند" «1».


مؤلف: داستان سر بريدن مرگ به صورت گوسفند در روز قيامت، از روايات معروف بين شيعه و اهل سنت است، و اين در حقيقت تمثلى است از جاودانگى زندگى آخرت.


و در مجمع البيان در ذيل جمله" شجرة الزقوم" گفته: و روايت شده كه قريش وقتى اين آيه را شنيدند گفتند: ما تا كنون چنين اسمى را نشنيده بوديم، و چنين درختى را نمى‏شناسيم. ابن زبعرى گفت: زقوم به زبان بربرها نام طعامى است كه از خرما و كره درست مى‏شود، و در روايتى به لغت اهل يمن آمده كه ابو جهل به كنيز خود گفت:


" زقمينا- زقوم برايمان بياور" كنيز هم خرما و كره آورد، ابو جهل به رفقايش گفت:" تزقموا بهذا الذى يخوفكم به محمد- از همين زقوم كه محمد شما را از آن مى‏ترساند بخوريد" محمد پنداشته كه در آتش، درخت سبز مى‏شود و حال آنكه آتش درخت را مى‏سوزاند. پس در پاسخ وى اين آيه آمد:" إِنَّا جَعَلْناها فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ" ما اين درخت را مايه آزمايش ستمكاران كرديم «2».


مؤلف: اين معنا به چند طريق روايت شده.


_______________


(1) تفسير قمى، ج 2، ص 223.


(2) مجمع البيان، ج 8، ص 465.


/ 614