ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 23


بسيارى از قرآن، خداوند موجودات را عموما و انسان را بخصوص به سوى كمالش هدايت فرموده)، بلكه اين اضلال مجازاتى است، كه وقتى كسى در برابر حق خضوع نكند، و لجبازى و مقاومت نمايد، خدا او را گمراه‏تر مى‏سازد، و نسبت دادن چنين اضلالى به خدا هيچ مانعى ندارد.


و كوتاه سخن اينكه: اختلاف كافر و مؤمن از نظر عاقبتشان به حسب وعده الهى كه اولى را به عذاب و دومى را به رحمت وعده داده به خاطر اختلافى است كه آن دو از نظر اضلال و هدايت الهى دارند، و نشانه اين اختلاف آن است كه طرز ديد آن دو مختلف است، يكى زشت را زيبا مى‏بيند و ديگرى زشت را زشت، و زيبا را زيبا مى‏بيند.


" فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ"- كلمه" حسرات" جمع" حسرت" است، كه به معناى اندوه از چيزى است كه فوت شده، و پشيمانى از آن است، و اين كلمه در آيه منصوب است، چون مفعول له است. و مراد از اينكه فرمود:" نفست بر ايشان نرود" اين است كه تو خود را با اندوه از اينكه چرا اينان ايمان نمى‏آورند، هلاك مكن.


و اين جمله فرع و نتيجه فرق سابق است، و معناى مجموع آن چنين است:" حالا كه معلوم شد اين دو طايفه به خاطر اضلال و هدايتى كه از جانب خدا دارند، مختلفند، پس ديگر جا ندارد به خاطر اينكه به تو كافر شدند و تو را تكذيب كردند از شدت اندوه خود را هلاك كنى، چون اين خدا است كه به كيفر كفرشان و اينكه بد را خوب ديدند، نمى‏گذارد ايمان بياورند، و خدا به آنچه كه مى‏كنند داناست، امر بر او مشتبه نمى‏شود، و با آنها جز به حق رفتار نمى‏كند، و جز به حق كيفرشان نمى‏دهد.


از اينجا روشن مى‏شود كه جمله" إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِما يَصْنَعُونَ" در موضع تعليل است براى جمله" پس تو خودت را از غصه آنان هلاك مكن" و مى‏فرمايد رسول خدا (ص) نبايد خود را از اندوه بر ضلالت كفار، و حتمى شدن عذاب آنان هلاك كند، براى اينكه اين خدا است كه آنها را گمراه كرد، و خود او به آنچه مى‏كند داناست.


/ 614