ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 222


" إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ" اين جمله نيكوكارى نوح (ع) را كه از جمله قبلى استفاده مى‏شد تعليل مى‏كند كه چگونه نوح او نيكوكاران بود، مى‏فرمايد: براى اينكه از بندگان مؤمن ما بود. آرى نوح (ع) خداى عز و جل را به حقيقت بندگى، بندگى كرد. او غير از آنچه خدا مى‏خواست نمى‏خواست، و غير از آنچه خدا دستور داده بود نمى‏كرد. و نيز براى اينكه آن جناب از مؤمنين حقيقى بود. از اعتقادات، غير از آنچه كه حق بود معتقد نبود، و اين اعتقاد به حق در تمامى اركان وجودش جريان داشت، و كسى كه چنين باشد غير از حسن و نيكويى از او عملى سرنمى‏زند. پس او از نيكوكاران است.


" ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ" كلمه" ثم" بعديت در كلام را مى‏رساند، نه بعديت در زمان را، و مراد از كلمه" آخرين- ديگران" همان قوم مشرك اويند.


[نكته‏اى در باره اينكه فرمود:" سَلامٌ عَلى‏ نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ"]


" وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ" كلمه" شيعه" عبارت است از مردمى كه پيرو غير خود باشند، و دنبال او به راه بيفتند و كوتاه سخن: مردمى كه موافق طريقه كسى حركت كنند، چنين مردمى شيعه آن كس مى‏باشند، حال چه اينكه آن كس جلوتر از آن قوم باشد، يا بعد از آن قوم، هم چنان كه خداى تعالى فرمود:" وَ حِيلَ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ ما يَشْتَهُونَ كَما فُعِلَ بِأَشْياعِهِمْ مِنْ قَبْلُ" «1» به طورى كه ملاحظه مى‏كنيد در اين آيه شيعه را به كسانى اطلاق كرده كه قبل از افراد مورد نظر عذاب شدند، و بين آنان و لذتهايشان حائل شد.


و از ظاهر سياق برمى‏آيد كه ضمير در كلمه" شيعته" به نوح برمى‏گردد و معنايش اين است كه: ابراهيم يكى از شيعيان نوح بود، چون دينش موافق دين او، يعنى دين توحيد بود.


بعضى از مفسرين «2» گفته‏اند: ضمير مذكور به رسول خدا (ص) بر مى‏گردد. ولى هيچ دليلى از ناحيه الفاظ آيه بر اين قول نيست.


بعضى «3» گفته‏اند: در نظم اين آيات ترتيب زيبايى به كار رفته، چون دنبال داستان نوح كه آدم دومى و ابو البشر ثانى است، داستان ابراهيم را آورد كه پدر انبياء است، يعنى تمامى‏


_______________


(1) خداوند بين آنان و لذتهايشان حائل شد و درست با آنان همان رفتار را كرد كه قبلا با پيروانشان كرد. سوره سبأ، آيه 54.


(2 و 3) روح المعانى، ج 23، ص 99 و 100.


/ 614