ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 228


است به نفع ايشان و عليه خدا. و حال آنكه مى‏دانيم اين طور نيست، بلكه خداى تعالى مى‏خواهد در اين آيه مردم را توبيخ كند، نه اينكه بهانه به دست ايشان بدهد.


" قالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْياناً فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ" كلمه" بنيان" مصدر براى" بنى، يبنى" است، و مراد از آن اسم مفعول، يعنى" مبنى" است. و كلمه" جحيم" به معناى آتشى است كه شعله‏هايش شديد باشد، و معنايش اين است كه: براى شكنجه وى محلى بسازيد كه گنجايش آتش افروخته داشته باشد، سپس وى را در آن آتش بيفكنيد.


" فَأَرادُوا بِهِ كَيْداً فَجَعَلْناهُمُ الْأَسْفَلِينَ" كلمه" كيد" به معناى حيله است. و مراد از آن نقشه كشيدن براى نابودى ابراهيم (ع) و سوزاندنش در آتش است. و جمله" فَجَعَلْناهُمُ الْأَسْفَلِينَ" كنايه است از اينكه ما ابراهيم را بر آنان غالب ساختيم، به طورى كه نقشه شوم آنان هيچ اثرى در وى نگذاشت و آن اين بود كه به آتش گفتيم: براى ابراهيم سرد و گلستان باش:" يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى‏ إِبْراهِيمَ" «1».


در اينجا يك فصل از داستان‏هاى ابراهيم (ع) خاتمه مى‏يابد و خلاصه آن اين است كه: ابراهيم (ع) عليه پرستش بت‏ها قيام كرد و با بت‏پرستان به خصومت برخاست و سرانجام كارش بدينجا كشيد كه او را در آتش افكندند و خداى تعالى نقشه ايشان را باطل و بى‏اثر كرد.


" وَ قالَ إِنِّي ذاهِبٌ إِلى‏ رَبِّي سَيَهْدِينِ" از اينجا فصل ديگرى از داستانهاى ابراهيم (ع) شروع مى‏شود، و آن عبارت است از: مهاجرت وى از بين قومش، و درخواست فرزند صالحى از خدا و اجابت خدا درخواست او را، و داستان ذبح كردن اسماعيل و آمدن گوسفندى به جاى اسماعيل.


[مراد ابراهيم (عليه السلام) از اينكه فرمود:" إِنِّي ذاهِبٌ إِلى‏ رَبِّي سَيَهْدِينِ"]


پس در حقيقت جمله" وَ قالَ إِنِّي ذاهِبٌ إِلى‏ رَبِّي ..." خلاصه‏اى است از گفتار مفصلى كه قبلا با آزر داشت، و به وى فرموده بود:" وَ أَعْتَزِلُكُمْ وَ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ أَدْعُوا رَبِّي عَسى‏ أَلَّا أَكُونَ بِدُعاءِ رَبِّي شَقِيًّا" «2».


_______________


(1) سوره انبياء، آيه 69.


(2) من از شما و آنچه به جاى خدا مى‏خوانيد دورى و كناره‏گيرى مى‏كنم و از پروردگارم حاجت مى‏طلبم، اميدوارم حاجت خواهى‏ام از پروردگارم بى‏نتيجه نباشد. سوره مريم، آيه 48.


/ 614