ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 238


و آن دو را به صراط مستقيم راهنمايى نموديم (118).


و آثار و بركات و نام نيكشان را براى آيندگان حفظ كرديم (119).


سلام بر موسى و هارون (120).


ما اين چنين نيكوكاران را جزا مى‏دهيم (121).


آرى آن دو از بندگان مؤمن ما بودند (122).


و به درستى كه الياس از پيامبران بود (123).


به يادش آور آن دم كه به قوم خود گفت آيا نمى‏خواهيد با تقوى باشيد (124).


آيا بت" بعل" را مى‏خوانيد و بهترين خالقان را وامى‏گذاريد (125).


همان اللَّه را كه رب شما و رب پدران نخستين شما است (126).


ولى مردم او را تكذيب كردند و در نتيجه از احضار شدگان شدند (127).


آرى همه‏شان احضار خواهند شد مگر بندگان مخلص خدا (128).


ما نام نيك و آثار و بركات الياس را هم در آيندگان باقى گذاشتيم (129).


سلام بر آل ياسين (130).


آرى ما به نيكوكاران اينچنين جزا مى‏دهيم (131).


كه او از بندگان مؤمن ما بود (132).


بيان آيات [بيان آيات متضمن خلاصه‏اى از داستان موسى و هارون (عليهما السلام) و داستان الياس و دعوت او (عليه السلام)]


اين آيات خلاصه‏اى است از داستان موسى و هارون (ع) البته اشاره‏اى هم به داستان الياس (ع) دارد، و نعمت‏ها و منت‏هايى را كه خداى تعالى بر آنان ارزانى داشته، برمى‏شمارد، و نيز بيان مى‏كند كه چگونه دشمنان تكذيب‏گر آنان را عذاب كرد، چيزى كه هست در اين آيات جانب رحمت و بشارت بر جانب عذاب و انذار غلبه دارد.


" وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى‏ مُوسى‏ وَ هارُونَ" كلمه" منت" به معناى" انعام" است، كه احتمال دارد مراد از آن، همان نعمت‏هايى باشد كه بعدا در باره موسى و هارون (ع) و قوم آن دو مى‏شمارد كه چگونه از شر فرعونيان نجاتشان داده و ياريشان كرد و كتاب به سويشان نازل نمود و به سوى خود هدايتشان فرمود و امثال اينها، و در نتيجه، جمله" وَ نَجَّيْناهُما ..." عطف تفسيرى همان جمله" مننا" خواهد بود، و تفسير مى‏كند كه آن منت چه بود.


/ 614