ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 270


" إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ" «1».


پس رسولان خدا هم در حجت و دليل منصورند، براى اينكه راه حق را پيش گرفته‏اند و راه حق هرگز شكست نمى‏خورد، و هم بر دشمنان خود منصورند، يا به اينكه خدا ياريشان مى‏دهد تا دشمنان را زير دست كنند، و يا به اينكه از ايشان انتقام مى‏گيرند، چنانچه خداى تعالى فرموده:" وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ مِنْ أَهْلِ الْقُرى‏ ... حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جاءَهُمْ نَصْرُنا فَنُجِّيَ مَنْ نَشاءُ وَ لا يُرَدُّ بَأْسُنا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ" «2».


و هم در آخرت منصورند، هم چنان كه در جاى ديگر فرموده:" يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ" «3»- و در همين نزديكى‏ها در سوره مؤمن بيانى در اين معنا گذشت.


" وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ" كلمه" جند" به معناى مجتمعى است انبوه و متراكم و لشكر را هم به همين جهت" جند" مى‏خوانند. بنا بر اين، كلمه" جند" با كلمه" حزب" قريب المعنا مى‏باشند و لذا مى‏بينيم در قرآن كريم در باره آمدن احزاب يك جا تعبير به" جند" نموده، مى‏فرمايد:" إِذْ جاءَتْكُمْ جُنُودٌ" «4»، و در جايى ديگر در همين باره مى‏فرمايد:" وَ لَمَّا رَأَ الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزابَ" «5» و نيز در جايى ديگر فرموده:" وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ" «6».


و مراد از" جندنا" جامعه‏اى است كه فرمانبردار امر خدا باشد و در راه خدا جهاد


_______________


(1) ما محققا رسولان خود را يارى مى‏كنيم و نيز آنان را كه به ايشان ايمان آوردند، هم در دنيا و هم در روز قيامت كه گواهان به پا مى‏خيزند. سوره مؤمن، آيه 51.


(2) قبل از تو نفرستاديم مگر مردانى از اهل قراء را كه به ايشان نيز وحى مى‏كرديم ... تا وقتى كه رسولان مايوس مى‏شدند و مى‏پنداشتند كه به آنان دروغ گفته شده كه ناگهان نصرت ما مى‏رسيد و هر كس را كه مى‏خواستيم نجات مى‏يافت، ولى عذاب ما حتى يك نفر از مجرمين را هم باقى نگذاشت. سوره يوسف، آيه 110 و 109.


(3) روزى كه خدا پيغمبر و گروندگان به او را خوار نمى‏گرداند. سوره تحريم، آيه 8.


(4) هنگامى كه لشكريانى به مدد و يارى شما آمدند. سوره احزاب، آيه 9.


(5) و مؤمنان چون لشكر و نيروهاى كفار را به چشم ديدند. سوره احزاب، آيه 22.


(6) كسى كه خدا و رسول و مؤمنان را دوست بدارد، غالب است، براى اينكه حزب خدا غالب است. سوره مائده، آيه 56.


/ 614