ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 271


نمايد، و اين جامعه عبارت است از گروه مؤمنان و يا انبياء به ضميمه مؤمنان، كه پيرو انبيايند، بنا بر احتمال دوم در اين كلام تعميم بعد از تخصيص به كار رفته، و به هر حال پس مؤمنان مانند پيشوايان خود منصورند، هم چنان كه در جاى ديگر خطاب به مؤمنان فرموده:" وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ" «1» كه در گذشته تعدادى آيات كه بر اين معنا دلالت داشت، گذشت.


و اين حكم يعنى نصرت و غلبه حكمى است اجتماعى و منوط است بر تحقق عنوان و لا غير، يعنى اين نصرت و غلبه تنها نصيب انبيا و مؤمنين واقعى است، كه جند خدا هستند و به امر او عمل مى‏كنند و در راه او جهاد مى‏كنند هر جامعه‏اى كه اين عناوين بر آن صادق باشد، يعنى ايمان به خدا داشته باشد، و به اوامر خدا عمل كند و در راه او جهاد نمايد منصور و غالب است، نه جامعه‏اى كه اين اسامى و عناوين را دارد و واقعيت آنها را ندارد. پس جامعه‏اى كه از ايمان جز اسم در آن نمانده باشد و از انتسابش به خدا جز سخنى در آن نمانده باشد، نبايد اميد نصرت و غلبه را داشته باشد.


" وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ" اين جمله تفريع بر داستان نصرت و غلبه است، و در حقيقت وعده‏اى است به رسول خدا (ص) كه به زودى نصرت و غلبه‏اش مى‏دهد و تهديدى است عليه مشركين و مخصوصا مشركين قريش.


و از اينكه نخست دستور مى‏دهد به اينكه آن جناب از مشركين اعراض كند و سپس با جمله" حتى حين" آن را موقت مى‏سازد، به دست مى‏آيد كه اين مدت خيلى طولانى نيست، و واقعيت هم همين طور بود، چون بعد از مدتى كوتاه رسول خدا (ص) از بين مشركين مهاجرت كرد، و سپس رؤسا و بزرگان آنان را در جنگ بدر و غير آن نابود كرد.


" وَ أَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ" از اينكه در آغاز، امر به بينايى مى‏كند و سپس خبر مى‏دهد كه به زودى خواهند ديد، و سپس كلام را بر اعراض فورى در آيه قبلى عطف مى‏كند، از نظر سياق استفاده مى‏شود كه مى‏خواهد بفرمايد: لجبازى و جحود ايشان را نيك بنگر، و ببين در مقابل انذار و تخويف تو چه عكس العملى نشان مى‏دهند و چگونه انكار مى‏كنند و به زودى خواهند ديد سرانجام‏


_______________


(1) سست و اندوهناك مشويد. كه غلبه با شماست اگر در ايمان ثابت قدم باشيد. سوره آل عمران، آيه 139.


/ 614