ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 275


كه كافران در سركشى و خلافند (2).


پيش از آنان چه نسلها را كه هلاك كرديم، وقتى به فرياد آمدند كه كار از كار گذشته بود (3).


و تعجب كردند كه بيم‏رسانى از خودشان به سويشان آمده و كافران گويند اين جادوگرى دروغگو است (4).


چگونه خدايان را يك خدا كرده اين چيزى سخت عجيب است (5).


و اشراف و بزرگانشان به راه افتادند و گفتند برويد و با خدايانتان بسازيد كه اين خود روشى است مطلوب (6).


چنين چيزى از ديگر ملتها نشنيده‏ايم و اين به جز دروغ نمى‏تواند باشد (7).


چگونه از بين ما قرآن به او نازل شود؟ اينها همه بهانه است بلكه اينان از تذكار من به شك اندرند چون هنوز عذاب را نچشيده‏اند (8).


مگر خزانه‏هاى رحمت پروردگار مقتدر و بخشنده نزد آنهاست؟ (9).


و يا ملك آسمانها و زمين و آنچه بينشان هست از ايشان است تا به هر سبب كه مى‏توانند بالا روند (10).


اين سپاه نالايق اينجا نيز چون دسته‏هاى ديگر شكست پذير است (11).


پيش از آنها نيز قوم نوح و عاد و فرعون صاحب قدرت (پيامبران ما را) تكذيب كردند (12).


و قوم ثمود و قوم لوط و اهل ايكه كه آنها دسته‏ها بودند (13).


همگى پيغمبران را تكذيب كردند و مجازات من بر آنها محقق گشت (14).


اينان نيز جز يك صيحه را كه بازگشت ندارد انتظار نمى‏برند (15).


گويند پروردگارا پيش از رسيدن روز رستاخيز سهم ما را بياور (16).


بيان آيات [محتواى كلى سوره مباركه" ص"]


در اين سوره گفتار پيرامون رسول خدا (ص) دور مى‏زند و اينكه آن جناب با ذكرى از ناحيه خدا كه بر او نازل شده مردم را انذار مى‏كند و به سوى توحيد و اخلاص در بندگى خداى تعالى دعوت مى‏كند.


و لذا مطلب را از اينجا شروع مى‏كند كه كفار به عزت خيالى خود مى‏بالند و به همين جهت دست از دشمنى با تو برنداشته از پيروى و ايمان به تو استكبار مى‏ورزند، و مردم را هم از اينكه به تو ايمان بياورند جلوگيرى كرده، به اين منظور سخنانى باطل مى‏گويند، و


/ 614