ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 31


به" الذين" برگردد به كار رفته، تا دلالت كند بر اينكه منظور خود آنان است، و چنان نيست كه به ديگران مشتبه و مختلط شده باشند. در نتيجه معناى آيه چنين مى‏شود: كسانى كه مكرهايى زشت مى‏كنند، عذابى شديد دارند، و مكر اينان كه مكر مى‏كنند، بى‏نتيجه و نابود است و اثر زنده‏اى كه مايه سعادت و عزتشان باشد ندارد.


[مراد از مكر سيئات و اينكه فرمود:" وَ مَكْرُ أُولئِكَ هُوَ يَبُورُ"]


پس به خوبى روشن گرديد كه مراد از" سيئات" انواع مكرها و حيله‏هايى است كه مشركين آنها را وسيله كسب عزت مى‏پنداشتند. و چون آيه شريفه مطلق است، شامل همه مكرها كه مشركين عليه رسول خدا (ص) كردند. و مكرهايى كه ساير مشركين عليه دين خدا مى‏كنند، مى‏شود. هر چند بعضى «1» از مفسرين گفته‏اند:" منظور خصوص آن حيله‏هايى است كه قريش عليه رسول خدا (ص) در" دار الندوة" و غير آن طرح‏ريزى مى‏كردند، از قبيل: حبس و اخراج و قتل، و خدا كيد آنها را به خودشان برگردانيد، و از مكه به سوى چاه بدر بيرونشان آورده و در آنجا به كشتنشان داد، و در چاهشان افكند، پس همان حبس و اخراج و قتل، به خودشان برگشت. هر چند كه اين وجه خوبى است، ليكن- همان طور كه گفتيم- آيه شريفه مطلق است.


و وجه اتصال صدر آيه يعنى جمله" مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً" به ذيل آن، يعنى جمله" إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ" اين است كه: مشركين قريش آلهه خود را وسيله عزت و شوكت خود مى‏گرفتند، هم چنان كه قرآن كريم در اين باره فرموده:" وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا" «2».


از اين رو خداى سبحان اين طالبان عزت را به سوى خودش دعوت كرد، و اين چنين تذكرشان داد كه عزت همه‏اش از خدا است. و در توضيح و بيان آن فرمود: براى اينكه يگانه‏پرستى به سوى او صعود مى‏كند، و عمل صالح هم آن را در صعود كردن كمك مى‏دهد، در نتيجه انسان به خدا نزديك مى‏شود، و در اثر نزديك شدن از منبع عزت كسب عزت مى‏كند.


و اما كسانى كه مكر مى‏كنند، و به هر مكرى دست مى‏زنند، تا به خيال خود عزتى كسب كنند، بر عكس عذابى شديد دارند، و مكرهايى كه مى‏كنند همه نابود و بى‏نتيجه مى‏شود، نه به جايى مى‏رسد و نه عزتى برايشان كسب مى‏كند.


_______________


(1) مجمع البيان، ج 8، ص 402.


(2) و به غير خدا آلهه‏اى گرفتند، تا مايه عزتشان باشند. سوره مريم، آيه 81.


/ 614