ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 317


چه خوب بود همواره به ما رجوع مى‏كرد (44).


و به ياد آور بندگان ما ابراهيم و اسحاق و يعقوب را كه مردانى نيرومند و بينا بودند (45).


(بدين جهت نيرومند و بينا بودند كه) ما آن را به خصلتى خالص كه همان ياد آخرت باشد خالص و پاك كرديم (46).


و ايشان نزد ما از برگزيدگان اخيارند (47).


و به ياد آور اسماعيل و يسع و ذو الكفل را و هر يك از اخيار بودند (48).


بيان آيات‏


اين آيات متعرض سومين داستانى است كه رسول خدا (ص) مامور شده به ياد آنها باشد و در نتيجه صبر كند، و آن عبارت است از: داستان ايوب پيغمبر (ع) و محنت و گرفتاريهايى كه خدا برايش پيش آورد تا او را بيازمايد. و سپس رفع آن گرفتاريها و عافيت خدا و عطاى او را ذكر كرده، و سپس دستور مى‏دهد تا ابراهيم و پنج نفر از ذريه او از انبيا را به ياد آورد.


" وَ اذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ إِذْ نادى‏ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ" اين جمله دعايى است از ايوب (ع) كه در آن از خدا مى‏خواهد عافيتش دهد، و سوء حالى كه بدان مبتلا شده از او برطرف سازد. و به منظور رعايت تواضع و تذلل درخواست و نياز خود را ذكر نمى‏كند، و تنها از اينكه خدا را به نام" ربى- پروردگارم" صدا مى‏زند فهميده مى‏شود كه او را براى حاجتى مى‏خواند.


[مقصود از" بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ" كه ايوب (عليه السلام) بدان مبتلا بود و وجه اينكه ابتلاء خود به آن دو را به شيطان نسبت داد (أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ).]


كلمه" نصب" به معناى تعب و به تنگ آمدن است. و جمله" إِذْ نادى‏ ..." به اصطلاح ادبى بدل اشتمال «1» است. در آغاز مى‏فرمايد:" به ياد آر بنده ما ايوب را" بعدا بعضى از خاطرات او را نام برده، مى‏فرمايد: به ياد آر اين خاطره‏اش را كه پروردگار خود را خواند كه" اى پروردگار من ...". پس جمله" إِذْ نادى‏" هم مى‏تواند بدل اشتمال از كلمه" عبدنا" باشد، و هم از كلمه" ايوب". و جمله" أَنِّي مَسَّنِيَ ..." حكايت نداى ايوب است.


و از ظاهر آيات بعدى برمى‏آيد كه مرادش از" نصب و عذاب" بد حالى و گرفتاريهايى است كه در بدن او و در خاندانش پيدا شد. همان گرفتاريهايى كه در سوره انبيا،


_______________


(1) بدل اشتمال آن است كه تابع از مشتملات و متعلقات متبوع باشد، نه جزئى از آن مثل اين كه مى‏گويى:


" بلبل مرا به وجد آورد" و سپس مى‏گويى" صدايش".


/ 614