ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 365


و حاصل معناى آيه اين مى‏شود: شما بنده و مملوك خداى سبحانيد، و غوطه‏ور در نعمتهاى او، رابطه مملوكيت و مالكيت و عبوديت و مولويت با كفران عبد و ناديده گرفتن نعمتهاى مولايش سازگار نيست. عبد نمى‏تواند ولايت مولاى خود را فراموش كند و براى خود اوليايى ديگر بگيرد. او نمى‏تواند به مولاى خود كه غرق در نعمتهاى اوست عصيان ورزد، آن وقت دشمن او را اطاعت كند، با اينكه آن دشمن هم بنده خداست و مهر بندگى او به پيشانى‏اش خورده و مالك هيچ نفع و ضررى براى خودش نيست، تا چه رسد براى غير.


" وَ إِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ"- ضمير در" يرضه" به شكر برمى‏گردد كه از كلمه" تشكروا" استفاده مى‏شود، نظير آيه" اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‏" «1» كه ضمير" هو" در آن به عدالتى برمى‏گردد كه از كلمه" اعدلوا" استفاده مى‏شود.


و معنايش اين است كه: اگر به مقتضاى عبوديت و اخلاص دين براى خدا، شكر خدا را بجا آورديد، خداوند همين شكر را براى شما كه بندگان او هستيد مى‏پسندد. و شكر خدا منطبق با ايمان به خداست، هم چنان كه در مقابلش كفران خدا منطبق با كفر به وى است.


و از آنچه گذشت روشن گرديد كه كلمه" عباد" در جمله" وَ لا يَرْضى‏ لِعِبادِهِ الْكُفْرَ" عام است و شامل جميع بندگان خدا مى‏شود، پس اينكه بعضى «2» از مفسرين گفته‏اند كه: منظور از اين كلمه اشخاص خاصى است كه در آيه" إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ إِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغاوِينَ" «3» سخن از آنان رفته و آنان عبارتند از" مخلصين" و يا- بنا بر تفسير زمخشرى «4»-" معصومين"، صحيح نيست.


چون لازمه اين تفسير آن است كه بگوييم: خدا ايمان را براى مؤمنين و كفر را براى كفار پسنديده، مگر معصومين كه از ايشان ايمان خواسته و از كفر حفظشان فرموده. اين تفسيرى است كه بسيار ناپسند و سياق جدا آن را رد مى‏كند، چون اگر معناى آيه اين باشد آن وقت آيه اشعار دارد به اينكه خدا كفر را براى كفار پسنديده در اين صورت برگشت كلام به مانند اين مى‏شود كه بگوييم: اگر كافر شويد خدا از شما بى‏نياز است، و براى انبيايش مثلا كفر را نمى‏پسندد، چون ايمان را براى آنان پسنديده و اما اگر شما شكر كنيد براى شما هم‏


_______________


(1) عدالت بورزيد كه آن به تقوى نزديك‏تر است. سوره مائده، آيه 8.


(2) تفسير كشاف، ج 4، ص 115.


(3) تو بر بندگان من سلطنتى ندارى تنها كسانى را مى‏توانى گمراه كنى كه به اختيار خود پيروى تو مى‏كنند. سوره حجر، آيه 42.


(4) تفسير كشاف، ج 4، ص 115.


/ 614