ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 371


در زندگى دنيا بدرد مى‏خورد و با فناى دنيا فانى مى‏گردد.


" إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ"- يعنى از اين تذكر تنها كسانى متذكر مى‏شوند كه صاحبان عقلند، و اين جمله در مقام تعليل مساوى نبودن دو طايفه است، مى‏فرمايد: اينكه گفتيم مساوى نيستند، علتش آن است كه اولى به حقايق امور متذكر مى‏شود و دومى نمى‏شود، پس برابر نيستند، بلكه آنها كه علم دارند بر ديگران رجحان دارند.


" قُلْ يا عِبادِ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ ..."


جار و مجرور" فِي هذِهِ الدُّنْيا" متعلق است به جمله" احسنوا" در نتيجه مراد از آن وعده‏اى است به كسانى كه نيكوكارند، يعنى همواره ملازم اعمال نيكند. مى‏فرمايد: اين گونه اشخاص حسنه و پاداشى دارند كه نمى‏توان وصف آن را بيان كرد.


و در اين آيه حسنه را مطلق آورده و معين نكرده كه مراد از آن پاداشهاى دنيوى و يا اخروى است، و ظاهر اين اطلاق آن است كه مراد از آن اعم از حسنه آخرت و حسنه دنيا است كه نصيب مؤمنين نيكوكار مى‏شود، از قبيل طيب نفس، سلامت روح، و محفوظ بودن جانها از آنچه دلهاى كفار بدان مبتلا است، مانند تشويش خاطر، پريشانى قلب، تنگى سينه، خضوع، در برابر اسباب ظاهرى، و نداشتن كسى كه در همه گرفتارى‏هاى روزگار به او پناهنده شود و از او يارى بگيرد، و در هنگام پيش آمدن حوادث ناگوار به او تكيه داشته باشد.


و همچنين براى مؤمنين نيكوكار در آخرت سعادت جاودان و نعيم مقيم است و بعضى «1» از مفسرين گفته‏اند:" جمله" فِي هذِهِ الدُّنْيا" متعلق به" حسنه" است". ولى اينطور نيست.


" وَ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةٌ"- اين جمله تحريك و تشويق ايشان است به مهاجرت كردن از مكه، به خاطر اين كه توقف در مكه براى مؤمنين به رسول خدا (ص) دشوار بود، و مشركين هر روز بيشتر از روز قبل سخت‏گيرى مى‏كردند و ايشان را دچار فتنه و گرفتارى مى‏نمودند البته آيه شريفه از نظر لفظ عام است و اختصاص به مهاجرت از مكه ندارد. بعضى «2» از مفسرين گفته‏اند:" مراد از" ارض اللَّه" بهشت است مى‏فرمايد: بهشت وسيع است، و در آن مزاحمتى نيست، پس در صدد به دست آوردن آن به وسيله اطاعت و عبادت باشد" و ليكن اين معنا از لفظ آيه بعيد است.


" إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ"-" توفيه" اجر به معناى آن است كه آن را به طور تام و كامل بدهند. و از سياق برمى‏آيد انحصارى كه كلمه" انما" مفيد آن است،


_______________


(1 و 2) مجمع البيان، ج 8، ص 492.


/ 614