ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 378


را اطاعت و امتثال كرده، بر خلاف آيه قبلى كه همين معنا را به طور كنايه مى‏رساند. در اين آيه بكلى كفار را مايوس كرده، و براى هميشه از اينكه آن جناب در برابر خواسته‏هايشان (كه همان مخالفت با اوامر الهى است) روى خوش نشان دهد، نوميدشان ساخته است.


و اگر كلمه" اللَّه" را كه از نظر تركيب‏بندى كلام، مفعول كلمه" اعبد" است، و بايد بعد از آن آمده باشد، جلوتر آورده، براى اين است كه انحصار را افاده كند، و بفهماند كه من تنها خدا را مى‏پرستم. و جمله" مُخْلِصاً لَهُ دِينِي" معناى حصر را تاكيد مى‏كند. و جمله" فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ" امرى است تهديدى كه مى‏فهماند به غير خدا هر چه را بپرستيد سودى به حالتان نخواهد داشت و بالأخره عذاب و وبال اعراضتان از پرستش خدا با اخلاص، گريبانتان را خواهد گرفت. و اين معنا كه از مفهوم جمله مزبور استفاده مى‏شود، صريح در ذيل آيه است كه مى‏فرمايد:" قُلْ إِنَّ الْخاسِرِينَ ...".


[مقصود از خسران نفس و اهل، و اينكه چنين زيانى" خسران مبين" است‏]


" قُلْ إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ ..."


كلمه" خسر" و" خسران" هر دو به معناى از دست دادن سرمايه است، يا همه‏اش و يا بعضى از آن. البته كلمه" خسران" رساتر از كلمه" خسر" است، و" خسران نفس" به معناى آن است كه آدمى نفس خود را در معرض هلاكت و بدبختى قرار دهد، به طورى كه استعداد كمالش از بين برود و سعادت به كلى از او فوت شود." خسارت اهل" هم به همين معنا است.


در اين آيه شريفه تعريضى است به مشركين، كه در جمله" فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ" مورد خطاب واقع شده‏اند، گويا فرموده، شما هر چه را بپرستيد بالأخره سرمايه نفس را از دست داده‏ايد، به خاطر اينكه آن را با به كفر كشاندن به هلاكت رسانديد، و همچنين اهل و خويشاوندان خود را هلاك كرديد، چون شما آنان را وادار به كفر و شرك كرديد، و اين كفر و شرك همان خسران حقيقى است.


" أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ"- آگاه باشيد كه خسران حقيقى هم همين است، براى اينكه خسرانهاى مربوط به امور دنيا هر چه باشد چه مال و چه جاه، ناپايدار است، به خلاف خسران روز قيامت كه پايانى ندارد، دائم و جاودان است، چون نه زايل مى‏شود و نه منقطع.


علاوه بر اين، مال و يا جاه وقتى با خسران از دست رفت، جبرانش ممكن است، چه بسا مى‏شود كه مثل آن و يا بهتر از آن جايگزين آن گردد، به خلاف خسران نفس، كه ديگر جبران نمى‏پذيرد.


البته اين در صورتى است كه مراد از" اهل" خويشاوندان و نزديكان دنيايى انسان‏


/ 614