ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 386


نمى‏دانند (29).


تو خواهى مرد و ايشان هم خواهند مرد (30).


و سپس همه شما در روز قيامت نزد پروردگارتان مخاصمه خواهيد كرد (31).


پس كيست ستمكارتر از كسى كه بر خدا دروغ ببندد و سخن راستى را كه آمده تكذيب كند؟ آيا پنداشته كه در دوزخ جايى براى كفار نيست (32).


و كسانى كه سخن راست دارند و سخن راست را تصديق هم مى‏كنند تنها ايشانند پرهيزكاران (33).


كه نزد پروردگارشان هر چه بخواهند دارند و اين است جزاى نيكوكاران (34).


تا خدا بدترين گناهانشان را بريزد و اجرشان را بر طبق بهترين عملشان بدهد (35).


آيا خدا كافى براى امور بنده خود نيست؟ و شما را از معبودهاى ديگر مى‏ترساند و كسى كه خدا گمراهش كرده باشد ديگر راهنمايى برايش نخواهد بود (36).


و كسى كه خدا هدايتش كرده باشد او هم ديگر گمراه كننده‏اى برايش نخواهد بود آيا خدا عزيز و منتقم نيست؟ (37).


بيان آيات‏


در اين آيات به همان احتجاجى كه در آغاز سوره بر ربوبيت خداى تعالى مى‏شد، برگشت شده، و نيز پيرامون هدايت راه يافتگان، و ضلالت گمراهان و مقايسه بين اين دو گروه و سرانجام كار هر يك از آن دو، سخن مى‏رود، و نيز بيان مى‏شود كه هدايت قرآن به چه معنا است.


" أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسَلَكَهُ يَنابِيعَ فِي الْأَرْضِ ..."


در مجمع البيان مى‏گويد: كلمه" ينابيع" جمع" ينبوع" است، و آن جايى است كه آب از آن مى‏جوشد، مثلا مى‏گويند:" نبع الماء من موضع كذا- آب از فلان محل مى‏جوشد و فوران مى‏كند" و كلمه" زرع" عبارت است از آنچه از زمين مى‏رويد و مانند درخت ساقه ندارد. و كلمه" شجر" عبارت است از آنچه كه ساقه و شاخه دارد. و كلمه" نبات" هر دو قسم روييدنى را شامل مى‏شود. و كلمه" بهيج" از مصدر" هيج" است كه به معناى نهايت مرتبه خشك شدن نبات است، و كلمه" حطام" به معناى كاه و خس متفرق است «1».


_______________


(1) مجمع البيان، ج 8، ص 494.


/ 614