ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 398


نُورٍ مِنْ رَبِّهِ" فرمود: نور وقتى در قلب قرار گرفت، قلب براى پذيرش آن گشاد و پذيرا مى‏گردد.


اصحاب عرضه داشتند: يا رسول اللَّه آيا براى آن علامتى هست كه با آن شناخته شود؟ فرمود: علامتش دست برداشتن از ماديات دار غرور و رجوع به سوى دار خلود و مستعد گشتن براى مرگ، قبل از فرا رسيدن آن است «1».


مؤلف: اين روايت را الدر المنثور هم از ابن مردويه، از عبد اللَّه بن مسعود و حكيم ترمذى از ابن عمر و نيز ابن جرير و ديگران از قتاده روايت كرده‏اند «2».


و در تفسير قمى در ذيل آيه" أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ ..." مى‏گويد: اين آيه در باره امير المؤمنين (ع) نازل شده است «3».


مؤلف: نازل شدن سوره به يك دفعه با اين روايت سازگار نيست هم چنان كه نظيرش گذشت.


و در الدر المنثور است كه: ابن جرير، از ابن عباس روايت كرده كه اصحاب عرضه داشتند: يا رسول اللَّه چه مى‏شد قدرى براى ما سخن مى‏گفتى؟ پس اين آيه نازل شد:" اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ" «4».


مؤلف: اين روايت از باب تطبيق است، نه اينكه آيه مخصوص اين مورد باشد.


و در مجمع البيان در ذيل جمله" تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ ..." مى‏گويد از عباس بن عبد المطلب روايت شده كه گفت: رسول خدا (ص) فرمود: هر گاه پوست بدن بنده از ترس خدا جمع شد، گناهانش مى‏ريزد، همانطور كه برگهاى خشك از درخت مى‏ريزد «5».


و در الدر المنثور در ذيل جمله" قُرْآناً عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ" مى‏گويد: ديلمى در مسند الفردوس از انس از رسول خدا (ص) روايت كرده كه در معناى جمله" غَيْرَ ذِي عِوَجٍ" فرمود: يعنى غير مخلوق «6».


مؤلف: آيه شريفه نمى‏تواند منطبق با اين روايت باشد. در سابق هم در تفسير آيه" تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى‏ بَعْضٍ" «7» در جلد دوم اين كتاب سخنى پيرامون كلام مزبور


_______________


(1) روضة الواعظين، ص 448.


(2) الدر المنثور، ج 5، ص 325.


(3) تفسير قمى، ج 2، ص 248.


(4) الدر المنثور، ج 5، ص 325.


(5) مجمع البيان، ج 8، ص 495.


(6) الدر المنثور، ج 5، ص 326.


(7) سوره بقره، آيه 253.


/ 614