بیشترتوضیحاتافزودن یادداشت جدید صفحهى 42 مىاندازند «1». و در كتاب توحيد به سند خود از زيد بن على، از پدرش (ع) روايت آورده كه در ضمن حديثى فرمود: و خداى تبارك و تعالى در آسمانهايش بقعههايى دارد كه هر كس را به يكى از آن بقعهها بالا ببرند، به سوى خدا بالايش بردهاند، مگر كلام خداى عز و جل را نشنيدهاى كه مىفرمايد:" تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ- ملائكه و روح به سوى او عروج مىكنند"، و نيز در داستان عيسى بن مريم (ع) مىفرمايد:" بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ- بلكه خدا او را بالا مىبرد" و نيز مىفرمايد:" إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ" «2». مؤلف: نظير اين حديث از كتاب فقيه نيز نقل شده «3». و در نهج البلاغه فرموده: و اگر اقرار آنها (آسمانها) به ربوبيت و اذعانشان براى او (خدا) به اطاعت نبود هرگز آسمانها را محل عرش خود قرار نمىداد، و آنجا را مسكن ملائكه خود، محل صعود كلمه طيب، و عمل صالحش نمىكرد «4». و در تفسير قمى در روايت ابى الجارود از امام باقر (ع) روايت كرده كه در ذيل جمله" وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ" فرموده: " اجاج" به معناى تلخ است «5». و نيز در همان تفسير در ذيل جمله" وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ" فرموده: كلمه" قطمير" به معناى پوست نازكى است كه روى هسته خرما كشيده شده «6». _______________ (1) تفسير قمى، ج 2، ص 208. (2) توحيد صدوق، ص 177، ح 8. (3) من لا يحضره الفقيه، ج 1، ص 198، ح 603. (4) نهج البلاغه صبحى الصالح، ص 261، خطبه 182. (5 و 6) تفسير قمى، ج 2، ص 208.
لطفا منتظر باشید ...
