ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 416


[دو جواب به انسان ناسپاس متنعمى كه برخوردارى مستند به خود مى‏داند]


اين آيه رد سخن ايشان و اثبات اين معنا است كه نعمت مزبور فتنه‏اى است كه با آن امتحان مى‏شوند، مى‏فرمايد: اگر اين نعمت‏ها كه در دست دارند، با هنر خود كسب كرده باشند و اين نيرو و توانايى خودشان است كه مايه چنين نعمت‏ها شده، بايد همين نيرو نگذارد عذاب گناهان، آنها را از دستشان ببرد، بلكه بايد آن نعمت‏ها را براى خود حفظ كنند و هميشه از آن متنعم باشند نه اينكه آن نعمت‏ها را بگذارند و خود هلاك گردند. با اينكه چنين نيست نه مى‏توانند نعمت‏ها را براى خود حفظ كنند و نه با خود ببرند، اينك اقوام قبل از آنان شاهد صدق اين حقيقتند، چون آنها هم همين سخنان را از در غرور گفتند، ولى كسب و تجارت و حول و قوه‏شان جلو هلاكتشان را نگرفت و همه به كيفر كرده‏هاى زشت خود رسيدند.


و ظاهرا جمله" قَدْ قالَهَا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ" اشاره به قارون و امثال وى مى‏كند، چون قارون هم نظير همين حرف را زد و به حكايت قرآن گفت:" إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى‏ عِلْمٍ عِنْدِي" «1» كه داستانش در سوره قصص گذشت.


" وَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ هؤُلاءِ سَيُصِيبُهُمْ سَيِّئاتُ ما كَسَبُوا وَ ما هُمْ بِمُعْجِزِينَ" كلمه" هؤلاء- اينان" به قوم رسول خدا (ص) اشاره دارد و معنايش اين است كه: اين ستمگران از قوم تو، راهشان راه اقوام گذشته است، به زودى عذاب آنچه كرده‏اند به ايشان خواهد رسيد. و نمى‏توانند با جلوگيرى از آمدن و بال اعمالشان، خدا را عاجز كنند.


" أَ وَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ ..."


اين جمله پاسخ ديگرى از گفتار آن كسى است كه از بين آن مردم ناسپاس گفته:


" إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى‏ عِلْمٍ" چيزى كه هست جواب اول يعنى جمله" قَدْ قالَهَا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ..." جواب نقضى بود، ولى اين جواب از طريق معارضه است، به ادله‏اى اشاره مى‏كند كه همه دلالت دارند بر اينكه رزق را خداى سبحان براى بعضى فراخ و براى بعضى تنگ مى‏گيرد.


توضيح اينكه: سعى و كوشش آدمى و علم و اراده او براى تحصيل رزق سبب تام به دست آمدن آن نيست، و گر نه مى‏بايستى همواره و در همه اشخاص اين سعى و اين كاردانى‏


_______________


(1) قارون گفت: من اين مال و ثروت فراوان را به علم و تدبير خود به دست آوردم. سوره قصص، آيه 78.


/ 614