ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 419


است. و اوست كه جانها را بدست هر كس از خلقش كه بخواهد مى‏گيرد چه ملائكه، و چه غير ايشان «1».


و در خصال از على (ع) روايت اربعماة (400 بندى) را آورده كه در آن فرمود: مسلمان جنب نمى‏خوابد، و جز با طهارت به بستر نمى‏رود، حتى اگر آب نيافت با خاك تيمم مى‏كند، چون روح مؤمن در خواب به سوى خداى تعالى بالا مى‏رود و اگر با طهارت باشد، خدا او را مى‏پذيرد، و مباركش مى‏كند، حال اگر اجلش رسيده باشد، او را در گنجينه‏هاى رحمت خود جاى مى‏دهد و اگر نرسيده باشد، او را با امينان از ملائكه‏اش روانه مى‏كند تا او را به جسدش باز گردانند «2».


و در مجمع البيان است كه عياشى به سند خود از حسن بن محبوب، از عمرو بن ثابت، از ابى المقدام، از پدرش، از امام ابى جعفر (ع) روايت آورده كه فرمود: هيچ كس به خواب نمى‏رود مگر آنكه نفسش به آسمان عروج مى‏كند و جانش در بدنش باقى مى‏ماند و بين نفس و جان او رابطه‏اى چون شعاع خورشيد برقرار است، حال اگر خدا اجازه قبض ارواح را داده باشد، جان هم به سوى نفس مى‏رود، و اگر اجازه برگشتن روح را داده باشد، نفس به سوى روح مى‏رود، و اين است معناى آيه" اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها ...".


پس نفس هر آنچه را كه در ملكوت آسمانها مشاهده كرده باشد، رؤياى صادقه‏اى است كه تاويل دارد، و هر آنچه را كه در ما بين آسمان و زمين ديده، از موهوماتى است كه شيطان در خيال او انداخته، و تاويلى ندارد «3».


و در الدر المنثور است كه ابن ابى حاتم و ابن مردويه، از سليم بن عامر، روايت كرده كه گفت: عمر بن خطاب گفت، عجب است اين رؤياها كه آدمى مى‏بيند، انسان به خواب مى‏رود و چيزهايى مى‏بيند كه تا آن ساعت اصلا به ذهنش خطور نكرده و چون بيدار مى‏شود عين آن را مى‏بيند. و شخص ديگر رؤيايى مى‏بيند كه در بيدارى هيچ اثرى از آن پيدا نمى‏شود.


پس على بن ابى طالب فرمود: اى امير مؤمنان آيا مى‏خواهى بگويم علتش چيست؟


خداى تعالى مى‏فرمايد:" اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى‏ عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ الْأُخْرى‏ إِلى‏ أَجَلٍ مُسَمًّى" پس به حكم اين آيه همه نفس‏ها را


_______________


(1) توحيد، ص 268 و 269.


(2) خصال صدوق، ص 613.


(3) مجمع البيان، ج 8، ص 501.


/ 614