ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 422


و آنچه را كه از ناحيه پروردگارتان نازل شده كه بهترين حديث است پيروى كنيد قبل از آنكه عذاب ناگهانى و بى خبر شما را بگيرد (55).


بترسيد از روزى كه هر كسى به خود مى‏گويد: وا حسرتا بر من از آن ستم‏ها كه به درگاه خدا روا داشتم، اعتراف مى‏كنم كه به راستى از مسخره كنندگان بودم (56).


و يا مى‏گويد: اگر خدا هدايتم كرده بود از پرهيزكاران مى‏بودم (57).


و يا وقتى عذاب را مى‏بيند مى‏گويد: اى كاش مى‏توانستم برگردم و از نيكوكاران مى‏شدم (58).


در پاسخش مى‏گويند آرى آيات من برايت بيامد و تو به آيات من تكذيب كردى و از پذيرفتن آن تكبر نمودى و اصولا از كافران بودى (59).


و روز قيامت تكذيب كنندگان بر خدا را مى‏بينى كه رويشان سياه است آيا در دوزخ جايى براى متكبران نيست (60).


خدا كسانى را كه براى رستگاريشان تقوا پيشه كردند نجات مى‏دهد و به چنين كسانى عذاب نمى‏رسد و اندوهناك نمى‏گردند (61).


بيان آيات‏


در اين آيات رسول خدا (ص) را دستور مى‏دهد كه مشركين را به اسلام و به پيروى از آنچه خدا نازل كرده دعوت كند و از عواقب اسرافشان بر نفس خود، يعنى از حسرت و ندامت روزى كه حسرت و ندامت سود نمى‏دهد. بر حذر دارد، آرى چگونه سود مى‏دهد با اينكه در دنيا از پذيرفتن حق، استكبار ورزيدند. و نيز به يادشان بياورد كه در آن روز متقين رستگارى و نجات و كفار خسران و آتش دارند. و در لسان اين آيات لحن رأفت و رحمت به خوبى استفاده مى‏شود.


[مقصود از" عبادى" و" رحمت اللَّه" در آيه" قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ"]


" قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ..."


در اين آيه رسول خدا (ص) را دستور مى‏دهد تا مردم كافر را از طرف خداوند و با لفظ" يا عبادى- اى بندگان من" صدا بزند. و اين تعبير نكته‏اى را هم به يادشان مى‏آورد و آن اين است كه چرا خدا كفار را به عبادت خود دعوت مى‏كند. و نيز ترغيب آنان به پذيرفتن دعوت است، اما يادآورى دليل دعوت براى اين است كه يادآورى كند كه ايشان عبد اويند و او مولاى ايشان است و حق مولى بر عبدش اين است كه او را عبادت كند و اوامرش را اطاعت كند، پس مولى حق دارد كه او را به اطاعت و عبادت خود دعوت كند.


/ 614