ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 44


آن كسى را دعوت كند چيزى از آن را برندارد اگر چه خويشاوند باشد، تو فقط كسانى را كه ناديده از پروردگار خود مى‏ترسند و نماز برپا كنند بيم مى‏دهى، هر كه تذكيه كند براى خويش تزكيه مى‏كند و سرانجام به سوى خدا است (18).


(هرگز) كور و بينا يكسان نيستند (19).


و (همچنين) ظلمات و نور (20).


و سايه و آفتاب (يكسان نيستند) (21).


و زندگان و مردگان نيز يكسان نيستند، كه همانا خدا هدايت خويش را به هر كه خواهد مى‏شنواند و تو چيزى را به كسانى كه در گورستان (كفر و جهالت) فرو رفته‏اند نمى‏شنوانى (22).


تو جز بيم‏رسانى بيش نيستى (23).


ما ترا به حق بشارت دهنده و بيم‏رسان فرستاديم و هيچ امتى نيست مگر بيم‏رسانى در آن بوده (24).


اگر ترا تكذيب كنند، كسانى كه پيش از ايشان بوده‏اند نيز پيغمبرانشان را كه با معجزه‏ها و پيامها و كتاب روشن به سويشان آمده بودند تكذيب كردند (25).


آن گاه من هم از كسانى كه انكار ورزيدند مؤاخذه كردم و تعرض من چه قدر سخت بود (26).


بيان آيات‏


بعد از آنكه براى مشركين بيان كرد كه خلقت و تدبير مستند به خداى تعالى است و نتيجه گرفت كه رب ايشان همان خدا است، و تنها مالك اوست، نه آلهه‏اى كه به جاى او مى‏پرستند، پس آلهه، مالك چيزى نيستند تا آنكه مدبر آن چيز باشند. اينك در اين آيات، شروع كرده همان مطلب را با بيانى آميخته با وعده و وعيد افاده كند. و خلاصه‏اش اين است كه خدا از ايشان بى‏نياز، و ايشان محتاج خدايند، پس او مى‏تواند ايشان را به كيفر اعمالى كه كردند از بين ببرد و اگر خواست خلقى جديد بياورد.


آن گاه خطاب را متوجه رسول گرامى خود مى‏كند، خطابى كه حاصلش اين است كه: اين مؤاخذه و نابود كردن ما، شامل نمى‏شود مگر تنها همين‏هايى را كه تكذيب مى‏كنند، و اما مؤمنين كه انذار تو در آنان اثر مى‏كند، با مشركين فرقى روشن دارند، و پيامبر نذيرى است مانند نذيران گذشته، و حال آنان را دارد. بنا بر اين اگر او را تكذيب مى‏كنند، انبياى گذشته را تكذيب كردند، و (همانطورى كه) خداى تعالى تكذيب كنندگان از امت آنان را به‏


/ 614