ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 451


" وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ" «1».


" قِيلَ ادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ" گوينده اين فرمان- به طورى كه از سياق برمى‏آيد- خازنان دوزخند. و از جمله" فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ" برمى‏آيد كه اين فرمان در باره كفارى صادر مى‏شود كه از در تكبر آيات خدا را تكذيب كرده، و با حق عناد ورزيده‏اند.


" وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً حَتَّى إِذا جاؤُها وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها" در اين آيه بر خلاف آيه قبلى جواب" اذا" ذكر نشده، و اين خود اشاره به آن است كه امر بهشت ما فوق آن است كه با زبان گفته شود و ما وراى هر مقياسى است كه اندازه‏اش را معين كند. و جمله" وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها" حاليه است، يعنى تا آنكه به بهشت مى‏رسند، در حالى كه درها برايشان باز شده. و منظور از جمله" خزنتها" ملائكه‏اى هستند كه موكل بر بهشتند.


و معناى آيه اين است كه:" سيق" به حركت وا مى‏دارند" الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً" كسانى را كه از انتقام پروردگار خود پرهيز داشتند دسته دسته به سوى بهشت" حَتَّى إِذا جاؤُها" تا آنكه بدانجا برسند، در حالى كه" فتحت ابوابها"، درهاى آن برويشان باز شود" وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها" موكلين بهشت در حالى كه بهشتيان را استقبال مى‏كنند به ايشان مى‏گويند:" سَلامٌ عَلَيْكُمْ" شما همگى در سلامت مطلق خواهيد بود، و جز آنچه مايه خشنودى است نخواهيد ديد." طبتم" بعيد نيست كه اين جمله بيانگر علت اطلاق سلام باشد." فَادْخُلُوها خالِدِينَ" اينك داخل شويد كه اثر پاكى شما اين است كه جاودان در آن زندگى كنيد.


[سخن بهشتيان بعد از ورود به بهشت‏]


" وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ ..."


گويندگان اين سخن- به گفته جمعى- مردم پرهيزگارند، و مرادشان از وعده‏اى كه خدا به آنان داده بود، آن وعده‏اى است كه در قرآن و در ساير وحى‏ها كه به انبياى ديگر كرده بود مكرر آمده، و متقين را وعده بهشت داده، از آن جمله در قرآن عزيزش فرموده:" لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ" «2» و نيز فرموده:" إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ" «3» بعضى «4» هم گفته‏اند:


_______________


(1) و كسانى كه كفر بورزند، و آيات ما را تكذيب كنند، آنان اهل آتش و در آن جاودانه‏اند.


سوره بقره، آيه 39.


(2) براى كسانى كه تقوى پيشه كردند نزد پروردگارشان بهشت‏ها است. سوره آل عمران، آيه 15.


(3) مردم پرهيزگار نزد پروردگارشان بهشتهاى نعيم دارند. سوره قلم، آيه 34.


(4) روح المعانى، ج 24، ص 35.


/ 614