ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 452


مراد از اين وعده وعده آمدن قيامت و ثواب در آن است.


و بعيد نيست كه مراد از اين وعده، وعده به ارث دادن بهشت باشد، هم چنان كه در قرآن فرموده:" أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ" «1»، و بنا بر اين احتمال جمله" وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ" عطف تفسير مى‏شود براى جمله" صَدَقَنا وَعْدَهُ" (و معنا چنين مى‏شود: گفتند حمد آن خدايى را سزد كه به وعده خود وفا كرد، و بهشت ديگران را هم به ما ارث داد).


" وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ"- مراد از كلمه" أرض"- به طورى كه گفته‏اند- «2» زمين بهشت است، يعنى همانجايى كه بهشتيان در آنجا مستقر مى‏شوند. و در اول سوره مؤمنون هم گذشت كه مراد از ارث دادن بهشت، اين است كه: بهشت را برايشان باقى گذاشت، با اينكه در معرض آن بود كه ديگران آن را ببرند و يا حد اقل شريك ايشان شوند، ولى آن ديگران (در اثر گناه و شرك) سهم بهشت خود را از دست دادند و به اينان منتقل گرديد.


" نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ"- اين جمله بيانگر ارث دادن زمين به ايشان است، و اگر با اينكه جا داشت بفرمايد" نتبوء منها"، فرمود:" نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ" و خلاصه با اينكه جا داشت ضمير كلمه" أرض" را به كار ببرد كلمه" جنت" را آورد براى اين است كه كلمه" ارض" را معنا كند، و بفهماند كه منظور ما از" أرض" همان بهشت است.


ولى بعضى «3» از مفسرين گفته‏اند: مراد از" ارض" همين زمين دنيا است. ولى تفسيرى است بسيار بى‏پايه، مگر اينكه آن را توجيه كنند، و بگويند بهشت عبارت است از آخرت همين زمين دنيا، هم چنان كه خداى تعالى فرموده:" أُولئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ" «4».


و معناى آيه اين است كه: پرهيزكاران بعد از داخل شدن در بهشت، مى‏گويند حمد خدايى را كه به وعده خود وفا كرد، آن وعده‏اى كه مى‏داد كه به زودى ما را داخل بهشت مى‏كند. و يا آن وعده‏اى كه مى‏داد كه به زودى بهشت را به ما به ارث مى‏دهد، و ما در بهشت هر جايش كه دلمان بخواهد مسكن خواهيم كرد- و از اين جمله اخير به دست مى‏آيد كه بهشتيان هر چه بخواهند در بهشت دارند.


" فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ"- يعنى چه خوب است اجر آنهايى كه براى خدا عمل كردند، و


_______________


(1) اينانند آنهايى كه بهشت فردوس را ارث مى‏برند و هم در آن جاودانه‏اند. سوره مؤمنون، آيه 10 و 11.


(2) مجمع البيان، ج 8، ص 511.


(3) روح المعانى، ج 24، ص 35.


(4) ايشانند كه داراى خانه آخرتند. سوره رعد، آيه 22.


/ 614