ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 455


مجيدش فرموده:" وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ"، پس خدا با هيچ مقياسى توصيف نمى‏شود الا آنكه او از آن توصيف بزرگتر است «1».


و نيز در همان كتاب به سند خود از سليمان بن مهران روايت كرده كه گفت: از امام صادق (ع) از آيه" وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ" پرسيدم، فرمود: يعنى مالك زمين اوست و احدى با او شريك در ملك او نيست.


و كلمه" قبض" از خداى تعالى در جاى ديگر به معناى دريغ ورزيدن از بخشش، و كلمه" بسط" به معناى اعطا و گشايش دادن آمده، از آن جمله فرموده:" وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ" يعنى خداى تعالى تنگ مى‏گيرد و عطا مى‏كند و وسعت مى‏دهد و قبض از ناحيه اوست. و به وجهى ديگر قبض به معناى گرفتن به عنوان قبول است، هم چنان كه فرمود:


" وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ"، يعنى خدا صدقات را مى‏پذيرد، و اهلش را در برابر آن اجر مى‏دهد.


عرضه داشتم: پس معناى جمله" وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ" چيست؟ فرمود: منظور از" يمين" دست است و منظور از دست هم قدرت و قوت است. و معناى اينكه فرموده:" وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ" اين است كه: آسمانها به قدرت و قوه خداى سبحان در هم پيچيده شده، و او بزرگتر از آن است كه مشركين در باره‏اش مى‏گويند «2».


مؤلف: در الدر المنثور از ابو هريره از رسول خدا (ص) روايت آورده كه رسول خدا (ص) در ذيل آيه" فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ" فرموده:" اينهايى كه استثنا شده‏اند، شهيدانى هستند كه شمشيرها را به كمر بسته پيرامون عرش خدا قرار دارند" «3» كه از ظاهر آن برمى‏آيد منظور از" نفخه" در اين آيه غير از نفخه اول است كه براى مردن جاندارها دميده مى‏شود، در حالى كه در سابق گفتيم ظاهر آيه خلاف اين را مى‏رساند.


و از انس از رسول خدا (ص) روايت شده كه فرمود" استثنا شدگان در آيه جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و ملك الموت و حاملان عرشند كه در آن نفخه نمى‏ميرند، بلكه بعدا مى‏ميرند ..." «4» آيه مورد بحث ظاهر در خلاف اين روايت نيز هست.


و از جابر روايت آورده كه گفت:" اين آيه موسى (ع) را استثنا مى‏كند،


_______________


(1) توحيد صدوق، ص 127.


(2) توحيد (صدوق)، ص 161.


(3 و 4) الدر المنثور، ج 5، ص 336.


/ 614