ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 483


در هم پيچيده مى‏گردد و عرش خدا براى مردم هويدا مى‏شود، آن روز براى همه روشن مى‏شود كه تنها حاكم بر هر چيز او بوده و ملكى جز ملك او نيست، در چنين روزى او در بين مردم حكم مى‏كند.


پس مراد از" درجات" بنا بر اين بيان، درجاتى است كه از آنجا به سوى عرش خدا بالا مى‏روند و آن وقت جمله" رَفِيعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ" كنايه استعارى است از بلندى عرش ملك خدا، از افق خلق و غايب بودن آن از خلق قبل از قيامت، آنهم غايب بودن به درجاتى بس رفيع و مسافتى بس دور.


[معناى اينكه خداى تعالى" رَفِيعُ الدَّرَجاتِ" است‏]


" يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلى‏ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ" اين جمله اشاره دارد به امر رسالت كه يكى از شؤون آن انذار است. و اگر روح را به قيد" من امره" مقيد كرد، براى اين است كه دلالت كند بر اينكه مراد از" روح" همان روحى است كه در آيه" قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي" «1» آمده، و همان روحى است كه در آيه" يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى‏ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا" «2»، بدان اشاره فرموده.


در نتيجه مراد از" القاى روح بر هر كس كه خدا بخواهد" نازل كردن آن با ملائكه وحى است بر آن كس. و مراد از جمله" مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ" رسولانى هستند كه خدا ايشان را براى رسالت خود برگزيده. و در معناى روح القاء شده بر نبى اقوال ديگرى هست، كه قابل اعتنا نيستند.


" لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلاقِ"- منظور از" يوم التلاق" روز قيامت است. و بدين جهت آن را به اين نام ناميده كه در آن روز خلايق يكديگر را ملاقات مى‏كنند، و يا خالق و مخلوق بهم بر مى‏خورند، و يا اهل آسمان و زمين با هم تلاقى مى‏كنند، و يا ظالم و مظلوم به يكديگر مى‏رسند، و يا در آن روز هر كسى به عمل خود مى‏رسد- البته براى هر يك از اين وجوه قائلى هست-.


و ممكن است قول دوم را يعنى تلاقى خالق و مخلوق را به مضمونى كه مكرر در قرآن آمده تاييد كرد و آن مضمون عبارت از همين است كه روز قيامت مردم پروردگار خود را مى‏بينند. يكى از آيات كه اين مضمون را خاطر نشان مى‏سازد آيه" بِلِقاءِ رَبِّهِمْ لَكافِرُونَ" «3».


_______________


(1) سوره اسرى، آيه 85.


(2) ملائكه را به معيت روح كه از امر اوست بر هر كس كه او بخواهد نازل مى‏كند، و به او اين ماموريت را ابلاغ مى‏كنند كه بايد انذار كنيد. سوره نحل، آيه 2.


(3) سوره روم، آيه 8.


/ 614