بیشترتوضیحاتافزودن یادداشت جدید صفحه‌ى 487 " إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ" «1» و غير خداى تعالى هيچ كس و هيچ چيز سهم و نصيبى از اين قضا ندارد. و يكى ديگر از موارد قضاى او تشريع دين است، دينى كه آن را براى رساندن خلق به سوى خود راهى پسنديده دانسته و فرموده:" وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ" «2». " إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ"- يعنى خدا داراى حقيقت علم به مسموعات و به مبصرات است و اين علمش ذاتى اوست و غير از او هيچ كس چنين نيست. و هر كس هر قدر از اين علم را دارا باشد، خدا به او تمليك كرده و اجازهاش را به وى داده، نه اينكه خودش ذاتا چنين باشد. بحث روايتى [(رواياتى در باره" يوم التلاق"، فانى شدن دنيا به هنگام قيامت، توبه، و" خائنة الأعين"] در تفسير قمى، در ذيل جمله" يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ" مىگويد: منظور" روح القدس" است كه مخصوص رسول خدا (ص) و ائمه اهل بيت (صلوات اللَّه عليهم أجمعين) است «3». و در معانى الاخبار به سند خود از حفص ابن غياث از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرمود:" يوم التلاق" روزى است كه اهل آسمان با اهل زمين تلاقى مىكنند «4». مؤلف: اين روايت را قمى «5» هم در تفسير خود آورده، با اين تفاوت كه نه سند آن را ذكر كرده و نه نام امام (ع) را برده. و در توحيد به سند خود از ابن فضال از حضرت رضا (ع) از پدران بزرگوارش از على (ع) روايت كرده كه در ضمن حديثى فرمود: خداى تعالى مىفرمايد: " لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ" در پاسخش ارواح انبيا و رسولانش و حجتهايش مىگويند:" للَّه الواحد القهار" آن گاه خداى جل جلاله مىفرمايد:" الْيَوْمَ تُجْزى كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ" «6». _______________ (1) چون مشيت او به خلقت چيزى قرار گيرد به محض اينكه گويد موجود باش همان دم موجود شود. سوره آل عمران، آيه 48. (2) پروردگارت حكم چنين رانده كه غير او را نپرستيد. سوره اسرى، آيه 23. (3) تفسير قمى، ج 2، ص 256. (4) معانى الاخبار، ص 156. (5) تفسير قمى، ج 2، ص 256. (6) توحيد صدوق، ص 234، ح 1.
لطفا منتظر باشید ...
