ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 51


وسيله هدايت است و هدايت هم همانا هدايت خدا است.


و مراد از جمله" وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ" اموات است يعنى كفارى هستند كه خاصيت پذيرفتن هدايت را ندارند، چون دلهايشان مهر خورده.


" إِنْ أَنْتَ إِلَّا نَذِيرٌ" اين انحصار كه مى‏فرمايد:" تو بجز نذير چيز ديگرى نيستى"، انحصار حقيقى نيست، بلكه انحصار نسبى است، و معنايش اين است كه: تو وظيفه‏اى به جز انذار خلق ندارى، و اما هدايت آنكه هدايت مى‏شود، و اضلال آنكه گمراه است و هدايت نمى‏پذيرد به خاطر اينكه خدا به كيفر اعمال زشتش گمراهش كرده، كار خداى سبحان است. و اگر در مقابل" نذير" كلمه" بشير" را ذكر نكرد، با اينكه آن جناب هر دو صفت را داشت، براى اين بود كه مقام، مقام انذار به تنهايى بود، و مناسبت اقتضا مى‏كرد تنها متعوض اين صفت شود، علاوه بر اين در آيه بعدى، هر دو صفت را آورده بود.


" إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ" مفاد اين جمله آن طور كه سياق اقتضاء دارد، اين است كه: ما تو را فرستاديم، تا بشير و نذير باشى، و اين كار ما كارى نوظهور و غريب نيست، براى اينكه هيچ امتى از امم گذشته نيست، مگر آنكه نذيرى در آنها بوده و گذشته، و اين فرستادن بشير و نذير از سنت‏هاى جارى خدا است، كه همواره در خلقتش جريان دارد.


و از ظاهر سياق برمى‏آيد كه مراد از نذير پيغمبرى است كه از ناحيه خدا مبعوث شود.


ولى بعضى «1» از مفسرين نذير را به مطلق كسانى تفسير كرده‏اند كه بشر را انذار مى‏كنند، چه پيغمبر باشد و چه عالمى از علماء ليكن اين تفسير خلاف ظاهر آيه است.


بله اين هم از آيه برنمى‏آيد كه نذير هر امتى، از خود آن امت بوده، چون نفرموده" خلا منها- از افراد آن امت نذيرى بوده و گذشته" بلكه فرموده:" خَلا فِيها- در آن امت نذيرى بوده و گذشته".


" وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالزُّبُرِ وَ بِالْكِتابِ الْمُنِيرِ" كلمه" بينات" به معناى آيات و معجزاتى است كه به حقانيت رسولان شهادت دهد.


و كلمه" زبر" جمع زبور است، و شايد مراد از آن به قرينه اينكه مقابل كتاب قرار گرفته،


_______________


(1) تفسير روح المعانى، ج 22، ص 188.


/ 614