ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 513


آن هدايت شوند.


و معناى جمله" هُدىً وَ ذِكْرى‏ لِأُولِي الْأَلْبابِ" اين است كه: ما اين كتاب را در بنى اسرائيل باقى گذاشتيم، در حالى كه هدايتى بود كه عوام آنها مى‏توانستند با آن هدايت شوند و تذكرى بود كه خواص و خردمندان آنها مى‏توانستند با آن متذكر گردند.


بحث روايتى [(رواياتى در باره: تقيه، تفويض امر به خدا، و اينكه فرعونيان هر صبح و شام بر آتش عرضه مى‏شوند)]


در كتاب علل به سند خود از اسماعيل بن منصور ابى زياد، از مردى از امام صادق (ع) روايت كرده كه گفت از امام صادق (ع) از كلام فرعون كه به حكايت قرآن كريم گفته بود" ذَرُونِي أَقْتُلْ مُوسى‏"، پرسيدم: كه چطور شود موسى (ع) را نكشت؟ فرمود: براى اينكه زنازاده نبود و انبيا و اولاد انبيا را نمى‏كشند مگر فرزندان زنا «1».


و در مجمع البيان مى‏گويد: امام صادق (ع) فرمود: تقيه دين من و دين پدران من است. كسى كه تقيه ندارد، دين ندارد. و تقيه سپر خدا است در زمين، چون مؤمن آل فرعون، اگر اظهار اسلام مى‏كرد كشته مى‏شد «2» (و ديگر نمى‏توانست در چنين مجلسى حساس از موسى و دعوتش دفاع كند).


مؤلف: روايات از طرق شيعه در باب تقيه بسيار است، آيات قرآن هم مؤيد آنها است، مانند آيه" إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقاةً" «3»، و آيه" إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ" «4».


و در محاسن به سند خود از ايوب بن حر، از امام صادق (ع) روايت كرده كه در ذيل آيه" فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا" فرموده: اين آيه نمى‏خواهد بفرمايد: خدا نگذاشت آل فرعون آن مرد مؤمن را به قتل برسانند، بلكه بر او حمله كردند و او را كشتند. آيا مى‏دانيد چه چيز را حفظ كرد! منظور آيه اين است كه خدا او را از اينكه در دينش شكست دهند حفظ فرمود «5».


_______________


(1) علل الشرائع، ج 1، ص 57، ح 1.


(2) مجمع البيان، ج 8، ص 521.


(3) مگر آنكه بخواهيد به نوعى از ايشان تقيه كنيد. سوره آل عمران، آيه 28.


(4) مگر كسى كه مجبور شود و او را وادار به اظهار كفر كنند و او اظهار بكند، در حالى كه دلش مطمئن به ايمان باشد. سوره نحل، آيه 106.


(5) محاسن برقى، ج 1، ص 219، ح 141.


/ 614