ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 514


مؤلف: در معناى اين روايت روايات ديگرى هست، و در بعضى از رواياتى كه از طرق اهل سنت نقل شده، آمده كه: خدا او را از كشتن نجات داد.


و در خصال از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرمود: من تعجب مى‏كنم از كسى كه از چهار چيز جزع و فزع مى‏كند و به چهار چيز پناه نمى‏برد- تا آنجا كه فرمود- و تعجب مى‏كنم از كسى كه فزع مى‏كند از اينكه مبادا دشمن به او مكر كند و نيرنگ بزند، ولى پناه نمى‏برد به آيه" وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ" براى اينكه مى‏شنوم كه خداى عز و جل دنبالش مى‏فرمايد:" فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا" «1».


مؤلف: اين حديث در غير خصال نيز نقل شده.


و در تفسير قمى مى‏گويد: مردى به امام صادق (ع) عرضه داشت: شما در باره آيه" النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا" چه مى‏فرمايد؟ فرمود: بگو ببينم مردم چه مى‏گويند؟ عرضه داشت: مى‏گويند اين عذاب در آتش دوزخ است كه آتش خلد است، و ايشان در عين حال معذب به آن نمى‏شوند. حضرت فرمود: پس ايشان از سعدا هستند. شخص ديگرى عرضه داشت: فدايت شوم پس خودتان بفرماييد، كه چگونه است؟ فرمود: اين در دنيا است و اما در آخرت كه دار خلد است داخل در عذاب مى‏شود، هم چنان كه دنبالش فرموده:


" يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ" «2».


مؤلف: منظور امام (ع) از دنيا زندگى برزخ است كه تعبير از آن به دنيا در بسيارى از روايات اهل بيت آمده است.


و در مجمع البيان از نافع از ابن عمر روايت كرده كه گفت: رسول خدا (ع) فرمود: هر يك از شما كه بميرد، در هر صبح و شام جايگاهش را به او نشان مى‏دهند، اگر اهل بهشت باشد، جايگاهش از بهشت را و اگر اهل آتش باشد از آتش را نشانش مى‏دهند و مى‏گويند: اينجا جايگاه تو است تا وقتى كه خدا مبعوثت كند و بدينجا بيايى «3».


بخارى و مسلم اين حديث را در صحيح خود آورده‏اند.


مؤلف: سيوطى هم در الدر المنثور از بخارى و مسلم، از ابن ابى شيبه و ابن مردويه اين حديث را آورده «4». و اين مضمون در روايات ائمه اهل بيت (ع) بسيار وارد شده و بسيارى از آن روايات در بحث برزخ، در جلد اول اين كتاب و مواردى ديگر نقل شد.


_______________


(1) خصال، ص 218، ح 43.


(2) تفسير قمى، ج 2، ص 258.


(3) مجمع البيان، ج 8، ص 526.


(4) الدر المنثور، ج 5، ص 352.


/ 614