ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 518


كنند، و به وسيله آن حق صريح روشن را باطل جلوه دهند.


" ما هُمْ بِبالِغِيهِ"- ضمير در كلمه" ببالغيه" به كبر برمى‏گردد، به اعتبار سببى كه موجب آنست، چون كبر سبب جدال است كه مى‏خواستند با آن، حق را و آورنده دعوت حقه را سركوب كنند. و معناى جمله اين است كه: ايشان به مراد دل خود و آرزوهايى كه از جدال خود دارند نمى‏رسند، جدالى كه بخاطر كبرشان مرتكب مى‏شوند.


" فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ"- يعنى پس از ايشان و كبرى كه دارند به خدا پناه ببر، هم چنان كه موسى (ع) از هر متكبر جدالگرى به خدا پناه برد، و خدا آن را چنين حكايت مى‏كند:" وَ قالَ مُوسى‏ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسابِ" «1».


" إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ"- يعنى: او شنواى دعاى بندگان و بيناى به حوائج ايشان است، و شدت و رخاى ايشان را مى‏بيند.


" لَخَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ" لام ابتداى آيه لام سوگند است، و مراد از" سماوات و الارض" مجموع عالم است، و معناى آيه بر حسب آنچه مقام افاده مى‏كند اين است كه: مشركين به آرزوى خود نمى‏رسند، و خدا را نمى‏توانند عاجز كنند، چون خدايى كه قادر بر خلقت تمامى عالم است، و همه عالم با آن همه عظمت كه در آن است وى را عاجز نكرد، هرگز ممكن نيست يك جزو كوچك از آن- يعنى انسانها- بتوانند او را عاجز سازند. و ليكن بيشتر مردم جاهلند، و به خاطر جهل خود خيال مى‏كنند مى‏توانند با جدالى كه به راه مى‏اندازند، و يا با هر نيرنگ ديگر، او را عاجز و خسته كنند.


" وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى‏ وَ الْبَصِيرُ ..."


بعد از آنكه تذكر داد كه بيشتر مردم نمى‏دانند، در اين جمله همين معنا را تاكيد كرد كه مردم همه يكسان نيستند، بعضى كور و بعضى بينايند، و اين دو برابر نيستند. آن گاه بعد از كلمه" بصير" جمله" الَّذِينَ آمَنُوا ..." را بر آن عطف كرد، و سپس كلمه" مسى‏ء" را آورد، در نتيجه طايفه اول صاحبان بصيرتند كه آن تذكر را مى‏پذيرند، و طايفه دوم كوردلان هستند كه متذكر نمى‏شوند.


" قَلِيلًا ما تَتَذَكَّرُونَ"- اين جمله خطاب به مردم است به انگيزه توبيخ آنها و همين‏


_______________


(1) موسى (ع) گفت: من از شر هر كافر متكبرى كه به روز حساب ايمان نمى‏آورد به پروردگارم و پروردگار شما پناه مى‏برم. سوره مؤمن، آيه 27.


/ 614