ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 552


بر حسب ظاهر حس به دنبال ميل شمالى و جنوبى خورشيد پديد مى‏آيد. پس ايام چهارگانه همان فصول چهارگانه است.


و اما ايامى كه در اين آيات براى خلقت آسمانها و زمين آمده، چهار روز است دو روز براى خلقت زمين، و دو روز براى به پا داشتن آسمانهاى هفتگانه، بعد از آنكه دود بود، و اما ايامى كه در آن اقوات درست شده ايام تقدير اقوات است، نه خلقت آنها، و آنچه كه در كلام خداى تعالى مكرر آمده اين است كه خداى تعالى آسمانها و زمين را در شش روز آفريده، نه مجموع خلق و تقدير را. پس حق اين است كه ظرف مزبور تنها قيد براى جمله اخير است و ديگر نه حذفى لازم مى‏آيد، و نه تقديرى، و مراد بيان تقدير ارزاق زمين در چهار فصل سال است.


[مقصود از سؤال در:" سَواءً لِلسَّائِلِينَ" استعداد ذاتى و احتياج طبيعى نباتات و حيوانات و انسان است‏]


" سَواءً لِلسَّائِلِينَ"- كلمه" سواء" مفعول مطلق است براى فعلى تقديرى، و معنايش اين است كه: اقوات تقدير شده فراهم شد، فراهم شدنى مخصوص، براى محتاجان. ممكن هم هست حال باشد از اقوات و معنايش اين باشد كه: خدا اقوات را تقدير كرد، در حالى كه براى محتاجان يكسان و برابر بود، به طورى كه همه از آن استفاده كنند، نه زياد بيايد و نه كم.


و منظور از" سائلين" انواع نباتات و حيوانات و انسان است كه همه در بقاى خود محتاج به ارزاقند و به اعتبار اين احتياج ذاتى آنان را" سائل- درخواست كننده" خواند، چون با زبان حال از پروردگار خود رزق مى‏خواهند.


آرى هر چند ظاهر اين دو آيه شريفه اين است كه تنها در باره صاحبان عقل سخن مى‏گويد و ليكن از آن دو و مخصوصا از آيه دومى برمى‏آيد كه مراد از سؤال- همان طور كه گفتيم- احتياج و استعداد است. و بنا بر اين كه چنين باشد، آيه عموميت خواهد داشت و شامل نبات هم مى‏شود و اگر ضمير صاحبان عقل را آورده، از باب غلبه دادن جانب آنان است.


هم چنان كه آيه:" يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ" «1» و آيه" وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ" «2» نيز دلالت دارد بر اينكه منظور از اين درخواست، درخواست زبانى نيست، بلكه درخواست طبيعت و ذات آنهاست" «3».


_______________


(1) همه آنان كه در آسمانها و زمين هستند از او درخواست دارند. سوره رحمان، آيه 29.


(2) هر چه را كه درخواست كنيد به شما داده. سوره ابراهيم، آيه 34.


(3) چون مى‏بينيم كه كفار مانند سايرين مصداق جمله" مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ" هستند، با اينكه به زبان از خدا سؤال و درخواست نمى‏كنند. پس معلوم مى‏شود منظور از اين سؤال، درخواست ذاتى محتاجان است. (مترجم).


/ 614