ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 557


[مراد از" وحى" و مقصود از امر آسمان‏ها در جمله:" وَ أَوْحى‏ فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها"]


" وَ أَوْحى‏ فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها"- بعضى «1» از مفسرين گفته‏اند: منظور از امر آسمان كه مى‏فرمايد: خدا به هر آسمانى امر آن را وحى كرد، آثارى است كه استعداد داشتن آن را داشته و يا حكمت اقتضاء مى‏كرده آن آثار را داشته باشد، مثل اينكه فرشتگانى در آنجا باشند، يا ستاره‏اى در آن خلق شود، و يا امثال اين. و كلمه" وحى" به معناى خلقت و ايجاد است و جمله مورد بحث عطف است بر جمله" قضاهن" و مى‏خواهد اين را هم مقيد به زمان آن كند و بفرمايد: وحى در هر آسمان نيز در همان دو روز صورت گرفت. و معناى جمله مورد بحث اين است كه: خداوند در همان دو روز موجودات در هر آسمانى را، كه يا ملائكه بودند، يا ستاره، و يا غير آن، بيافريد.


ولى خواننده عزيز خود متوجه است كه معنا كردن" وحى" به خلقت و معنا كردن" امر" به موجودات داخل آسمانها از قبيل فرشته و يا ستاره، عنايت بسيارى لازم دارد كه بدون دليل روشن نمى‏توان از آن كلمات اين معانى را اراده كرد و همچنين مقيد كردن جمله عطف شده به دو روز كه در جمله معطوف عليه مذكور بود، نيز دليل مى‏خواهد.


بعضى «2» ديگر گفته‏اند: مراد از امر آسمانها، تكليف الهى متوجه به اهل هر آسمان است كه همان ملائكه ساكن در آن باشد و معناى" وحى" همان معناى معروفش است. و معناى جمله اين است كه: خداى تعالى به اهل هر آسمانى و ملائكه‏اى كه در آنند اوامرى در باره عبادت وحى فرمود.


اشكال اين وجه هم اين است كه اگر عبارت آيه شريفه" اوحى الى كل سماء" بود، باز ممكن بود بگوييم مراد از" وحى" همان وحى معمول است، ولى فرموده:" أَوْحى‏ فِي كُلِّ سَماءٍ" و اين عبارت با آن معنا آن طور كه بايد نمى‏سازد.


بعضى «3» ديگر گفته‏اند: مراد از امر آسمان، آن چيزى است كه خدا از آسمان خواسته.


و اين وجه در حقيقت به يكى از دو وجه قبلى رجوع مى‏كند، چون اگر منظور از" وحى" خلق و ايجاد باشد، اين وجه به وجه اول برمى‏گردد و اگر معناى معروفش باشد به وجه دومى برگشت مى‏كند.


پس بايد فكر ديگرى كرد، و از آيات ديگر كمك گرفت، از آياتى كه در آن به امر آسمانها اشاره‏اى رفته، معنايى دقيق‏تر فهميده مى‏شود. اينك آن آيات:


_______________


(1 و 2) روح المعانى، ج 24، ص 103.


(3) تفسير تبيان، ج 9، ص 110.


/ 614