بیشترتوضیحاتافزودن یادداشت جدید صفحهى 568 ترجمه آيات با اين حال اگر باز هم رو گردانيدند پس بگو من شما را از صاعقهاى چون صاعقه عاد و ثمود انذار مىكنم (13). آن زمان كه رسولان به سويشان آمدند هم در عصر خودشان و هم بعد از ايشان و همه همين را گفتند كه بجز اللَّه نپرستيد گفتند اگر پروردگار ما مىخواست فرشتهاى به عنوان رسول مىفرستاد به همين دليل ما به آنچه شما بدان فرستاده شدهايد كافريم (14). اما عاد كه در زمين بدون حق استكبار ورزيدند و گفتند كيست كه نيرومندتر از ما باشد؟ (شگفتا) مگر نديدند كه آن خدا كه ايشان را خلق كرد نيرومندتر از ايشان است؟ كه (اينچنين) آيات ما را انكار مىكنند (15). نتيجه اين انكارشان آن شد كه ما بادى سموم و تند بر آنان فرستاديم آن هم در ايامى نحس تا بچشاند به ايشان عذاب خوارى را در زندگى دنيا در حالى كه عذاب آخرت خواركنندهتر است و ديگر يارى نخواهند شد (16). و اما ثمود؟ ما آنها را نيز هدايت كرديم اما به اختيار خود كورى را بر هدايت ترجيح دادند نتيجهاش هم اين شد كه عذاب خوارى، ايشان را بگرفت به خاطر آن اعمالى كه مىكردند (17). البته در بين آنان كسانى را كه ايمان آوردند و پرهيز داشتند نجات داديم (18). و روزى كه اعداى خدا به طرف آتش محشور مىشوند در يك جا جمع مىگردند تا بعدىها به قبلىها ملحق شوند (19). تا آنكه نزديك آتش آيند آنجا گوش و چشم و پوست بدنشان به آنچه كردهاند شهادت مىدهند (20). به پوست بدن خود مىگويند چرا عليه ما شهادت داديد مىگويند خدايى كه هر چيز را به زبان مىآورد ما را به زبان آورد و همو است كه شما را در اولين بار در دنيا خلق كرد و به سوى همو بازگشت مىكنيد (21). و شما كه گناه خود را پنهان مىكرديد از اين جهت نبود كه از شهادت گوش و چشم و پوست خود پروا داشتيد بلكه خيال مىكرديد كه خدا از بسيارى از كارهايتان بىخبر است (22). و همين پندار كه نسبت به پروردگار خود داشتيد شما را هلاك كرد و از زيانكاران ساخت (23).