ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 572


" وَ هُمْ لا يُنْصَرُونَ"- يعنى هيچ نجات دهنده‏اى نيست كه نجاتشان دهد، و هيچ شفيعى نيست تا شفاعتشان كند. و بقيه الفاظ جمله روشن است.


" وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى‏ عَلَى الْهُدى‏ ..."


مراد از هدايت ثمود، نشاندادن راه سعادت و دلالتشان بر حق است، به اينكه اعتقاد حق و عمل به آن اعتقاد را برايشان بيان كرد. و مراد از اينكه فرمود:" كورى را بر هدايت استحباب كردند" اين است كه آن را بر اين مقدم داشتند و از بين اين دو، كورى را اختيار كردند. و بعيد نيست كه كلمه" استحباب" متضمن اين معانى باشد و به همين جهت به وسيله كلمه" على" مفعول دوم را گرفته و گرنه اگر متضمن نبود، كلمه" استحباب" معناى اختيار و ايثار را افاده نمى‏كرد.


و مراد از" عمى"، گمراهى است، كه به استعاره آن را كورى ناميده. و در اينكه در مقابل كورى هدايت را قرار داده، اشاره‏اى است كه هدايت خود براى انسان بينايى است، هم چنان كه ضلالت كورى است. و كلمه" هون" مصدر و به معناى ذلت است، و اگر عذاب را با اين كلمه وصف كرد، با اينكه بايد مى‏فرمود:" عذاب المهين- عذاب خوار كننده"، براى اين است كه مبالغه در خوارى را افاده كند. ممكن هم هست كلمه" ذى" در تقدير گرفته، بگوييم تقدير آيه" فاخذتهم صاعقة العذاب ذى الهون- پس صاعقه عذاب داراى مذلت ايشان را بگرفت" مى‏باشد.


و معناى آيه اين است كه: اما قوم ثمود، پس ما ايشان را بر طريق حق دلالت كرديم و هدايت را با جدا كردنش از ضلالت به ايشان شناسانديم، پس ايشان ضلالت را كه در حقيقت كورى است بر هدايت كه خود بينايى براى انسانهاست، ترجيح دادند، پس صيحه عذاب داراى مذلت ايشان را گرفت، و يا عذاب ايشان را گرفت- البته در صورتى كه" صاعقه" به معناى عذاب و اضافه آن بر كلمه" عذاب" بيانيه باشد- و اين عذاب به خاطر اعمال و كفرى است كه مرتكب شدند.


" وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ" ضميمه نمودن تقوى به ايمان و تعبير از تقوى به عبارت" وَ كانُوا يَتَّقُونَ" كه به خاطر كلمه" كانوا" استمرار را مى‏رساند، براى آن است كه بفهماند اين دسته بين عمل صالح و ايمان جمع مى‏كردند، هم آن را داشتند و هم اين را، و اين جمع كردن سبب نجاتشان از


/ 614