ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 59


" وَ مِنَ النَّاسِ وَ الدَّوَابِّ وَ الْأَنْعامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ كَذلِكَ" يعنى بعضى از انسانها و حيوانات نيز مثل كوه‏ها و ميوه‏ها داراى رنگهاى مختلف هستند، بعضى سفيد، بعضى سرخ، بعضى سياهند. و كلمه" دواب" به معناى هر جنبده‏اى است كه در زمين حركت مى‏كند. و كلمه" انعام" به معناى شتر و گوسفند و گاو است.


بعضى «1» از مفسرين گفته‏اند:" كلمه" كذلك" خبرى است براى مبتداى محذوف، و تقدير آن" الامر كذلك- امر چنين است" مى‏باشد، و اين جمله تقريرى است اجمالى براى بيان تفصيلى قبل، كه اختلاف الوان ثمرات و كوه‏ها و انسانها و جنبندگان چهارپايان را بيان مى‏كرد".


بعضى «2» ديگر گفته‏اند: كلمه" كذلك" مربوط است به كلمه" يخشى" در جمله" إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ" و اشاره است، به عبرت‏گيرى از ثمرات و كوه‏ها و ساير موارد مذكور، و معنايش اين است كه: تنها كسانى از خدا خشيت دارند و اين چنين از آيات عبرت مى‏گيرند كه عالم باشند. ولى اين وجه، هم از نظر لفظ بعيد است و هم از نظر معنا.


" إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ" اين جمله جمله‏اى است از نو كه توضيح مى‏دهد چگونه و چه كسانى از اين آيات عبرت مى‏گيرند، و اين آيات اثر خود را كه ايمان حقيقى به خدا و خشيت از او به تمام معناى كلمه مى‏باشد، تنها در علما مى‏بخشد، نه جهال.


در سابق هم گذشت كه انذار تنها در علما نتيجه بخش است، چون در آنجا فرمود:


" إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ". پس در حقيقت آيه مورد بحث، بيانگر معناى آن آيه است، و روشن مى‏سازد كه خشيت به معنى حقيقى كلمه، تنها در علما يافت مى‏شود.


و مراد از" علما"، علماى باللَّه است، يعنى كسانى كه خداى سبحان را به اسماء و صفات و افعالش مى‏شناسند، شناسايى تامى كه دلهايشان به وسيله آن آرامش مى‏يابد، و لكه‏هاى شك و دو دلى از نفوسشان زايل گشته، و آثار آن در اعمالشان هويدا مى‏گردد، و فعلشان مصدق قولشان مى‏شود. و مراد از" خشيت" در چنين زمينه‏اى، همان خشيت حقيقى است كه به دنبالش خشوع باطنى و خضوع در ظاهر پيدا مى‏شود، اين آن معنايى است كه از سياق آيه برمى‏آيد.


_______________


(1 و 2) روح المعانى، ج 21 و 22، ص 191.


/ 614