ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 605


كنند، و جاى آنها را تغيير دهند و يا كم و زياد كنند.


بنا بر اين، آيه شريفه همان را مى‏گويد كه آيه شريفه" إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ" «1» در صدد بيانش مى‏باشد.


" تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ"- اين جمله به منزله تعليل است براى عزيز بودن قرآن، و بيان مى‏كند كه چگونه باطل از هيچ جهتى به قرآن راه ندارد، مى‏فرمايد: و چگونه چنين نباشد با اينكه از ناحيه حكيمى محكم‏كار نازل شده حكيمى كه سستى در عمل او راه ندارد، حكيمى كه ستوده على الاطلاق است.


" ما يُقالُ لَكَ إِلَّا ما قَدْ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ ..."


كلمه" ما" در جمله" ما يُقالُ لَكَ" نافيه است. مراد از اين گويندگان كفارى هستند كه آن جناب را ساحر يا مجنون يا شاعر لغوگوى خواندند. و يا گفتند همه حرفهايش بهانه است كه بر ما آقايى و سرورى كند، و گويندگانى كه اين حرفها را به انبياى گذشته گفتند، امت‏هاى آن انبياء بودند.


و معناى آيه اين است كه: كفارى كه تو به سوى آنها فرستاده شدى و ايشان را دعوت مى‏كنى، به تو نمى‏گويند مگر همان حرفهايى را كه به انبياى قبل از تو مى‏گفتند.


" إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ وَ ذُو عِقابٍ أَلِيمٍ"- اين جمله در مقام تهديد و وعيد است، مى‏فرمايد پروردگار شما همانطور كه داراى مغفرت است، داراى عقابى دردناك نيز هست، يعنى منتظر باش، و يا اينان منتظر باشند، تا ببينند از ناحيه پروردگارشان چه بر سرشان مى‏آيد، آيا با اينكه همان حرفهايى كه امت‏هاى گذشته مى‏زدند و اينان نيز مى‏زنند خدا با مغفرتش با ايشان معامله مى‏كند، و يا با عقابش؟ و بنا بر اين، آيه شريفه در معناى آيه" اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ" مى‏باشد، يعنى آنچه از نيكى و بدى انجام دهيد جزايش عينا به شما مى‏رسد.


بعضى از مفسرين «2» گفته‏اند: معناى آيه اين است كه: به تو در باره اينهايى كه به ذكر كافر شدند وحى نمى‏شود مگر همان كه به رسولان قبل از تو وحى مى‏شد، و آن اين بود كه پروردگار تو داراى مغفرت و عقابى دردناك است. پس مراد از" قول" وحى است. و جمله" إِنَّ رَبَّكَ ..." بيان" ما قد قيل" است.


_______________


(1) سوره حجر، آيه 9.


(2) روح المعانى، ج 24، ص 129.


/ 614