ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 86


از امت‏هاى سابق شاهد آورد، كه آنها نتوانستند خدا را به ستوه آورند.


چون سخن بدينجا انجاميد، گويا كسى پرسيده: وقتى هيچ چيز نه در آسمان و نه در زمين خدا را به ستوه نمى‏آورد، پس چطور ساير مردم را به حال خود واگذاشته، هر گناهى مى‏خواهند مرتكب مى‏شوند و چرا آنها را به جرم گناهانشان عذاب نمى‏كند؟ در پاسخ فرموده:" اگر خدا مى‏خواست همه مردم را به جرم گناهانشان مؤاخذه كند، آن طور كه نيرنگ بازان از مشركين و مكذبين را مؤاخذه كرد، ديگر هيچ جنبده‏اى بر روى زمين باقى نمى‏ماند". و حال آنكه خدا چنين حكم كرده كه: مردم، در روى زمين بمانند و زمين را آباد كنند، هم چنان كه فرموده:" وَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى‏ حِينٍ" «1» پس بدين جهت گناهكاران را مؤاخذه نمى‏كند، و آنها را تا روزى معين مهلت مى‏دهد. و آن روز يا روز مرگ است و يا روز قيامت. پس وقتى آن روز رسيد هر عاملى از ايشان را به آنچه عمل كرده، جزا مى‏دهد، كه او به كار بندگانش بصير است.


بحث روايتى [(روايتى در ذيل آيه:" وَ لَوْ يُؤاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِما كَسَبُوا ...")]


در الدر المنثور است كه: ابن ابى حاتم، از طريق سفيان، از ابو زكرياى كوفى، از مردى روايت كرده كه آن مرد برايش حديث كرد كه روزى رسول خدا (ص) فرمود: زنهار از" مكر سيئ" بپرهيزيد كه" مكر سيئ" جز به صاحبش برنمى‏گردد، و مكاران از ناحيه خدا مورد تعقيبند «2».


و در تفسير قمى مى‏گويد: پدرم از نوفلى، از سكونى، از امام جعفر صادق (ع) از پدرش (ع) برايم حديث كرد كه فرمود رسول خدا (ص) فرموده: از علم خدا گذشته و مركب قلم خدا به اين قضايى كه رانده و اين قدرى كه مقدر كرده خشك شده، كه كتاب خدا جاى خود را در بشر باز كند، و رسولان خدا تصديق شوند، و آنها كه ايمان مى‏آورند و تقوى دارند به سعادت برسند، و آنها كه تكذيب مى‏كنند و كفر مى‏ورزند به شقاوت برسند، و مؤمنين به ولايتى از خداى عز و جل و مشركين به براءتى از او نايل شوند.


آن گاه رسول خدا (ص) فرمود: خداى عز و جل مى‏فرمايد: اى‏


_______________


(1) شما در زمين قرارگاهى و متاعى داريد تا روزى معين. سوره بقره، آيه 36.


(2) الدر المنثور، ج 5، ص 256.


/ 614