ترجمه تفسیر المیزان جلد 17

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 17

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


‌صفحه‌ى 95


منظور از آنها را خلاصه‏گيرى نموده و در عين حال زمينه‏چينى مى‏كند براى آيه" إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ ..."


احتمال هم دارد عطف بر جمله" لا يبصرون" بوده باشد و معنايش اين باشد كه:


اينها نمى‏بينند، در نتيجه چه تو ايشان را انذار كنى و چه نكنى ايمان نخواهند آورد. ولى وجه اول به ذهن نزديك‏تر است.


" إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ" انحصارى كه كلمه" انما" آن را افاده مى‏كند، به اصطلاح ادبيات، قصر افراد است- كه معنايش در جلدهاى قبل گذشت- و مراد از" انذار" انذار مفيد و مؤثر است. و مراد از" ذكر"، قرآن كريم است. و مراد از" اتباع ذكر" تصديق قرآن است، و اينكه وقتى آياتش تلاوت مى‏شود، به سوى شنيدن آن متمايل شوى. و تعبير به" اتبع- پيروى كرد" كه صيغه ماضى است، براى اشاره به تحقق وقوع است. و مراد از خشيت رحمان به غيب" خشيت از خدا در عالم ماده، يعنى در پس پرده ماديت است قبل از آنكه با مرگ يا قيامت حقيقت مكشوف گردد.


بعضى «1» از مفسرين گفته‏اند: يعنى در حالى كه آن شخص از مردم غايب است، به خلاف منافق كه چنين ايمانى ندارد. ولى اين احتمال بعيد است.


در اين آيه شريفه" خشيت" متعلق شده است بر" اسم رحمان" كه خود دلالت بر صفت رحمت خدا مى‏كند، و اميد اميدواران را تحريك و جلب مى‏نمايد، (با اينكه مقام خشيت اقتضا داشت يكى از صفات قهريه خدا را بكار ببرد.)، و اين به خاطر آن است كه اشاره كند به اينكه خشيت مؤمنين ترسى است آميخته با رجاء و اين همان حالتى است كه:


عبد را در مقام عبوديت نگه مى‏دارد، در نتيجه نه از عذاب معبودش ايمن مى‏شود و نه از رحمت خدا نوميد.


و اگر كلمه" مغفرة" و نيز" اجر كريم" را نكره آورد، براى اشاره به اهميت و عظمت آن دو است، يعنى:" او را به آمرزش عظيمى از خدا و اجر كريمى بشارت بده كه با هيچ مقياسى نمى‏توان آن را اندازه‏گيرى كرد، و آن عبارت است از بهشت". و دليل بر همه نكاتى كه ما آورديم، سياق آيه است نه الفاظ آن.


و معناى آيه اين است كه: تو تنها كسى را انذار مى‏كنى، يعنى انذارت تنها در كسى‏


_______________


(1) مجمع البيان، ج 8، ص 418.


/ 614