ترجمه تفسیر المیزان جلد 18

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 18

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

و در تفسير قمى در ذيل آيه" وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ" از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرمود: اگر خدا رزق را بسط مى‏داد مردم طغيان مى‏كردند، و ليكن مردم را محتاج يكديگر كرد تا يكى كارفرماى ديگرى باشد، چون اگر همه را ثروتمند مى‏كرد بغى و ستم مى‏كردند،" وَ لكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ" و ليكن هر چه بخواهد نازل كند به اندازه نازل مى‏كند، آن مقدارى كه مى‏داند صلاح به حال ايشان، و به دين و دنياى ايشان است" إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ"، چون او از حال بندگان خود با خبر و بصير است «1».

و در مجمع البيان است كه انس از رسول خدا (ص) از جبرئيل از خداى تعالى نقل كرده كه فرمود:

بعضى از بندگان من جز مريض بودن صلاحشان نيست و اگر سالم بشوند فاسد مى‏گردند. و بعضى از بندگان من جز سلامتى آنها را صالح نمى‏كند، اگر آنها را مريض كنم فاسد مى‏شوند. و بعضى از بندگان من جز توانگرى و بى نيازى اصلاحشان نمى‏كند، و اگر من آنها را فقير كنم فاسد مى‏شوند. بعضى ديگر از بندگانم هستند كه جز فقر و تهى دستى اصلاحشان نمى‏كند، اگر من آنها را توانگر كنم فاسد مى‏شوند آرى من امر بندگانم را تدبير مى‏كنم، چون به وضع دلهاى آنان آشنايم «2».

و در تفسير قمى است كه پدرم از ابن ابى عمير، از منصور بن يونس، از ابى حمزه، از اصبغ بن نباته، از امير المؤمنين (ع) برايم حديث كرد كه گفت از آن جناب شنيدم كه مى‏فرمود: من برايتان حديثى مى‏گويم كه بر هر مسلمانى سزاوار است آن را حفظ كند.
آن گاه رو كرد به ما و فرمود: خداى تعالى هيچ بنده مؤمنى را در اين دنيا عقاب نمى‏كند، مگر آنكه از عقوبتش در آخرت مى‏گذرد، چون خداى تعالى حكيم‏تر و جوادتر و بزرگوارتر از آن است كه در قيامت عقوبت دنيايى كسى را از سر بگيرد.

آن گاه فرمود گاه مى‏شود كه خداى عز و جل مؤمن را به بلايى در بدنش و يا مالش و يا فرزندانش و يا خانواده‏اش مبتلا مى‏كند، آن گاه اين آيه را تلاوت فرمود" وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ" و سپس با دستش سه بار خاك پاشيد. «3» اين عمل در عرب كنايه است از كثرت.

(1) تفسير قمى، ج 2، ص 276.

(2) مجمع البيان، ج 6، ص 30.

(3) تفسير قمى، ج 2، ص 276.

/ 590